فاجعه ی برودپیک: چرا کیومرث بابازاده سکوت کرده است؟!

 

وقتی می‌خواهیم در باره‌ی دلایل و زمینه‌های شکل‌گیری "تراژدی ایرانی قله‌ی برودپیک‌" کندوکاوی داشته باشیم ، بازبینی و مروری مجدد بر اطلاعیه‌ها و مصاحبه‌های رسمی پیرامون هر مرحله از برنامه اجتناب ناپذیر خواهد بود .

 

با نگاهی بر اخبار و رویدادهای تعیین‌کننده و سرنوشت‌ساز در روزهای "صعود نهایی و آغاز فرود"  درمی‌یابیم که مرکز پاره‌ای از دستورات و تصمیمات تعیین‌کننده و سرنوشت‌ساز در تهران و از سوی شخص کیومرث بابازاده بوده است . تصمیمات تعیین‌کننده و سرنوشت‌سازی مانند : عدم صعود رامین شجاعی و افشین سعدی و کمک آنان به تیم گشایش مسیر!!  

 

با نگاهی بر اخبار و رویدادهای تعیین‌کننده و سرنوشت‌ساز در روزهای "صعود نهایی و آغاز فرود"  درمی‌یابیم که حتی باوجود  اختلال جدی در زمان‌بندی پیش‌بینی شده و اضافه شدن دو روز دیگر به برنامه صعود،  در دیدگاه کیومرث بابازاده همچنان نیازی برای کمک به آنان دیده نمی شود !!

 

" ... کیومرث بابازاده گفت: بر طبق گزارش ارسالی، صعود قله فردا صبح حتمی  است.  طبق پیش‌بینی صورت گرفته آنها 30 دقیقه تا یک ساعت تا قله فاصله  دارند. اعضای سه نفره متشکل از آیدین بزرگی، پویا کیوان و مجتبی جراحی فردا تصمیم دارند تلاش نهایی خود را جهت صعود قله ادامه داده و بعد از لمس قله، خود را به کمپ 3 تا عصر فردا 25 تیرماه 92 برسانند. بابازاده گفت: طبق بررسی صورت گرفته، هوای فردا جهت ادامه تلاش و حرکت تیم به سوی قله نسبتا مناسب است.  بابازاده در ادامه خاطر نشان کرد، هنوز موفق به برقراری تماس با رامین  شجاعی و افشین سعدی نشده ام. در صورت برقراری تماس به رامین شجاعی پیشنهاد  خواهم داد اگر صعود خود را از کمپ سه شروع نکرده، صعود را ادامه ندهد و اگر تلاش خود را جهت صعود قله آغاز نموده، تلاش خود را متوقف نمایدبابازاده ادامه داد: طبق برقراری تماس تلفنی با کمپ اصلی برودپیک، باخبر  شدم، مسیر برگشت از قله به سمت کمپ سه که مسیر سخت، دشوار و خطرناکی است،  قبلا توسط تیم های دیگر ثابت گذاری شده است و نیازی به تلاش رامین شجاعی و  افشین سعدی جهت صعود تا گردنه منتهی به قله و کمک دیگر اعضای تیم نیست... "

 

از آرشیو کوه نیوز

 

بازبینی و مروری مجدد بر آرشیو اخبار و رویدادهای فاجعه ی برودپیک نشان می دهد که این برنامه یک مرکز دستور و تصمیم گیری نیز در تهران داشته است و این مرکز کسی جز کیومرث بابازاده نبوده است! و اتفاقا ... با شکل گیری جدی بحران ، این مرکز تصمیم گیری و صدور دستور در تهران ... یعنی کیومرث بابازاده ... است که نقش اصلی را بر عهده می گیرد.

 

 

رامین شجاعی در یکی از پست های وبلاگ خود نوشته است "مسئولیت کامل این برنامه بر عهده من بوده است " ... نوشتن چنین جمله ای و اعلام چنین مسئله ای با توجه به رویدادهای برنامه فقط می تواند به گونه ای تعارف بی محتوا و گونه ای فداکاری بی مفهوم برای کنارزدن کیومرث بابازاده از پاسخ گوئی به افکار عمومی تلقی گردد چرا که بنا بر اظهارات صریح خود او و همچنین گزارش روزشمار برنامه،  آخرین تماس او با اعضای تیم در ساعت 17 روز سه شنبه 25 تیر بوده  و بعد از آن تا ساعت 19 روز شنبه 29 تیر  ... یعنی آن چهار روز سرنوشت ساز ... اغلب تماس ها برای کسب دستور و تصمیم و نیز درخواست کمک با کیومرث بابازاده بوده است!

 

 

آرشیو برنامه ی برودپیک را از ابتدای اعزام  تیم و همان روزهای اول ببینید . در همه جا نام کیومرث بابازاده به چشم می خورد. به عنوان یکی از ارکان راه اندازی و مدیریت تیم ، به عنوان سخن گوی رسمی اعلام اخبار برنامه ، به عنوان تصمیم گیرنده برای پاره ای از رویدادهای برنامه ، به عنوان ... اما حالا ، با بروز فاجعه و مرگ سه کوه نورد خوب و جوان کشورمان ،  می بینیم که این فقط رامین شجاعی است که می خواهد یک تنه بار تمامی و کامل مسئولیت های این فاجعه را بر دوش کشد... چرا ؟!

 

 

بنا به گزارش روزشمار رامین شجاعی ، اعضای تیم صبح چهارشنبه 26 تیر در تماس خود گفته اند که مسیر را گم کرده اند ... عظیم برهمنی در گزارش خود می گوید : " ... ساعت 8 صبح دوباره مجتبی تماس گرفت اما این بار استرس بیشتری داشت و گفت که ما راه را گم کرده‌ایم، لطفا ما را راهنمایی کنید... ساعت 10 صبح دوباره تماس گرفتند که راه را پیدا نکرده‌اند و چه باید بکنیم ... همان موقع از تهران تماس گرفتند که من وضعیت را اضطراری اعلام کردم اما برخی گفتند که هنوز اتفاقی نیفتاده که اینقدر هول می‌کنی!!

 

اکنون که فاجعه جای موفقیت را گرفته است ، سکوت این "برخی" را به چه چیزی باید تعبیر کرد؟

 

 

 

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ٧:٢٠ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٥ شهریور ۱۳٩٢
    پيام ها    +