روش های سرپرستی در یک برنامه ی اعضای آزمایشی

 

_ بحث و گفت‌و‌گو در باره‌ی برنامه صعود دماوند توسط تیمی از اعضای آزمایشی باشگاه دماوند به سرپرستی حامد کرامت ، در صفحه‌ی فیس بوک اعضای این باشگاه همچنان ادامه دارد .

 

_ انتشار روایت شخصی و کوه‌نوشته های خانم روشنک هوشمند در وبلاگ دیوار نوشته و اشاره‌ی صریح او به پاره‌ای روش‌های سرپرستی حامد کرامت ، موجب برانگیختن موجی از واکنش‌های تند _ از جمله طومارنویسی و جمع آوری امضا _  علیه او شد .

 

_ در "دیوار نوشته" و از قول سرپرست برنامه آمده بود : "... آقای کرامت از آن بالا اتمام حجت کرد که هر که آمد بالا دیگر نمی تواند میانه راه برگردد و باید تا آخرش بیاید و هر که نمی خواهد بیاید همین جا تصمیمش را بگیرد و برگردد چون اگر حال کسی آن بالا بد شد کاری از دست ما ساخته نیست و مسئولیتش با خودش است" .

 

_ در حالی که هنوز موج " انکار و تکذیب " به پایان نرسیده است ، صادق خاجی به عنوان یک عضو شرکت کننده دیگر در این برنامه و شاهدی بر قضایا و رویدادها ، در صفحه ی فیس بوک باشگاه ،  روایتی را منتشر کرده است که فقط می تواند نشان دهنده ی درستی و صحت روایت خانم روشنک هوشمند باشد. او در یکی از کامنت های خود نوشته است  :

" ... حامد کرامت گفت آن بالا از دست ما کاری برنمیاید اگر کسی به مشکل حاد و سختی برخورد کند... "

 

_ و این ، دقیقا همان پرسش ما از مدیران باشگاه دماوند است ! ... برای تیمی از اعضای تازه وارد و کم تجربه  ، برای تیمی که حداقل پنج کمک سرپرست هم داشته است ... و به لحاظ مفاهیمی مانند "قبول مسئولیت" و  "احساس مسئولیت"  ،  اعلام " اگر کسی به مشکل حاد و سختی برخورد کند کاری از دست ما بر نمی آید "  از سوی سرپرست برنامه،   چه جایگاهی دارد؟

 

_ فکر می کنید  چنین تفکری از سوی دیگر مربیان نام آشنا و کارآزموده ی باشگاه دماوند نیز مورد تائید و قابل قبول است؟

 

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۳:۳٥ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱ مهر ۱۳٩٢
    پيام ها    +