فاجعه ی برودپیک : نقد رضا بهادرانی

 

مواردی را در خصوص برنامه برودپیک به اختصار اشاره می‌کنم. بی‌شک هر یک از این موارد جای بحث بسیار دارد.

1. نداشتن تجربه کوه‌نوردی نفرات در ارتفاعات بالای 7400 متری و جوان بودن تیم حمله.

2. نداشتن شناخت کافی سرپرست در موارد تأثیرگذار و وانهادن نفرات به حال خود.

3. قاطعیت نداشتن سرپرست در موارد تأثیرگذار و وانهادن نفرات به حال خود.

4. نداشتن وسایل، تجهیزات و پوشاک مناسب (نداشتن شلوار پر برای دو نفر از اعضای تیم حمله و نیز پوشاک نامناسب آقای سعدی طبق گزارش سرپرست).

5. در نظر نگرفتن تدارکات و امکانات لازم برای تیم حمله (چادر بدون پوش - سوخت و غذا برای سه روز).

6. نداشتن استراتژی برای صعود (وقتی تیم خارج از برنامه از پیش تعیین شده عمل می کند همچنان کار ادامه پیدا می‌کند تا ...).

7. اجرای روش هم هوایی جدید که نسبت به موفقیت آن تردید وجود داشته.

8. در نظر نگرفتن یک تیم پشتیبانی قوی در کنار تیم اصلی.

9. عدم جمع آوری اطلاعات لازم از مسیر پیش از اعزام.

10. تکرار اشتباهات پی در پی و اصرار بر ادامه روند اشتباه.

11. از دست دادن ساعات حیاتی برای امدادرسانی.

12. اگر در برنامه کوه‌نوردی به خصوص درصعودهای بلند جو احساسی غالب باشد این احساسات مانع از قبول واقعیت‌های موجود در برنامه خواهد شد.

 

سرپرستی تیم وقتی در روز اول حرکت تیم از کمپ سه که تنها موفق به انجام یک تراورس طاقت‌فرسا بدون زیاد کردن ارتفاع شدند و در همان حرکت اول مشخص بود که تیم نمی‌تواند برنامه را بر طبق زمان‌بندی از قبل تعییین شده به اتمام رساند می‌بایست به هر شکلی که بود آن‌ها را مجبور به بازگشت به کمپ اصلی می‌کرد.

 

رضا بهادرانی

 

 

 

نقل از فصل نامه ی کوه شماره 72

 

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱٠:٥٩ ‎ب.ظ روز جمعه ۳ آبان ۱۳٩٢
    پيام ها    +