فاجعه ی برودپیک : چهار ماه گذشت ...

عمق فاجعه را با هیچ کلمه ای نمی شود بیان کرد!

 

"... با توجه به تجربه‌ای که آیدین و مجتبی و افشین از تلاش دو سال قبل داشتند حدس می‌زدیم بتوانند روز اول تا ارتفاع 7400 متر صعود کنند. بعد از آن مشکلات فنی کمتر می‌شد و حدس می‌زدم یک روز برای صعود تا قله کافی باشد. آنها یک روز غذا و سوخت بیشتر، یعنی مجموعا برای 3 روز تدارکات داشتند... گزارش رامین شجاعی ... کیومرث بابازاده می‌گوید دیروز، چهارشنبه، تصمیم گرفتیم که مختصات جی پی اس مسیر برگشت از گردنه را برای تیم بفرستیم که این کار را انجام دادیم. از سوی دیگر، حدس می‌زدیم که افراد تیم نیاز به آب و خوراک داشته باشند ... کوه نیوز "

 

 

عمق فاجعه‌ی برنامه‌ی برودپیک باشگاه آرش را با هیچ واژه و کلمه‌ای نمی‌توان بیان کرد!   کسانی برای سرنوشت و زنده‌گی و جان آیدین و پویا و مجتبی تصمیم می‌گرفتند و دستور می‌دادند و تکلیف تعیین می‌کردند که بیشترین و بالاترین استعداد و نبوغ شان در حدس زدن خلاصه می‌شد!!

در تفکر و دیدگاه‌شان ، کسب شهرت باشگاهی و بالا بردن دیوار افتخارات آن ،  چنان و چنان مهم است که می‌توان تمام تئوری‌ها و اصول و بنیان‌های علمی و فنی و آموزشی این ورزش را بخاطرشان فراموش کرد و زیر پا گذاشت و یا مقوله‌ای بزرگ و پیچیده بنام گشایش مسیر در هیمالیا و در ارتفاع هشت هزار متر را چنان و چنان سهل و ساده گرفت که ... برای افراد تیم حمله ، کسانی را انتخاب نمود که در کارنامه‌ی فعالیت خود حتی یک تجربه‌ی صعود هشت هزاری از مسیر نرمال و یا حتی لمس آن را هم نداشته‌اند!!

 

می‌توان چنان و چنان همه چیز را زیر پا گذاشت و سهل و ساده گرفت که ... برای انجام گشایش مسیر در هیمالیا و در ارتفاع هشت هزار متر ، به جای " تحقیق و مطالعه و بررسی جدی و کامل " و سپس تدوین یک "برنامه ریزی دقیق و منظم " ، امور و کارها را تنها بر پایه " حدس و گمان " پیش برد!!

 

سرنوشت و زنده‌گی و جان سه کوه‌نورد جوان و خوب کشورمان در دست کسانی بود که دارای بیشترین و بالاترین درجه‌ی نبوغ و استعداد در حدس زدن بودند!!  حدس بزنند تیم‌شان در همان روز اول به 7400 برسد ... حدس بزنند بعد از آن یک روز برای صعود قله کافی باشد ... و یا برای تیمی که قرار بوده یک شنبه برسد و هنوز تا چهارشنبه نرسیده است حدس بزنند نیاز به آب و خوراک دارد!!

 

عمق فاجعه‌ی برنامه‌ی برودپیک باشگاه آرش را با هیچ واژه و کلمه‌ای نمی‌توان بیان کرد!

 

 

 

پی نوشت:

 

_حتی فکر کردن به آنچه که می توان آن را " میزان غفلت و تعلل آقایان در آغاز عملیات امداد و نجات " نامید، انسان را به آستانه‌ی پریشانی و جنون می‌رساند. براستی چطور ممکن است؟ تیم حمله  در مجموع فقط برای سه روز آب و غذا داشته است  ... یعنی از روز شنبه که استارت مرحله‌ی نهایی برنامه بوده تا روز دوشنبه ... و آن وقت اولین اقدامات جدی برای تشکیل تیم امداد ... آن هم با خواهش و التماس و وعده‌های مالی آن‌چنانی ... تازه از روز پنج‌شنبه و از نقطه صفر آغاز می‌شود!!

_ تاریخ کوه نوردی ایران این فاجعه ی تلخ و دردناک را که توسط باشگاه آرش رقم زده شد ، هرگز فراموش نخواهد کرد. تاریخ کوه‌نوردی هرگز مرگ تراژیک آیدین بزرگی ، پویا کیوان و مجتبی جراحی را فراموش نخواهد کرد .

_ نه بازی با کلمات ، نه خلق فضاهای پر شور و احساس و تهییجی و حماسی ، و نه انواع و اقسام خطابه‌های آتشین و ... هیچ‌کدام نخواهد توانست حربه و ابزاری برای پنهان‌کردن و یا سرپوش نهادن بر ضعف‌ها و کمبودها ،‌قصور و کوتاهی ها و تعلل و غفلت‌های مسئولان این برنامه باشد و یا ذره‌ای در ضرورت پاسخ‌گوئی آنان به افکار عمومی، خدشه وارد کند!

 

 

 

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ٧:٤٧ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٩ آبان ۱۳٩٢
    پيام ها    +