« مرسی سی » با جنگل ها ٬ صخره ها ٬ رازها و آوازهايش !

 

 

 

 

 

هوای تابستان بود . هوايی که با عطر نسيم و شکوه سبز جنگل در آميخته بود. 

 

 

 

 

 

از بـــوته هــای سبز٬ بــه قله هــای مــه. بــرتمـام سنگ ها غيـاب قـدم های تـو خــزه می بست.

 

 

 

 

 

 

 

و خاموشی اين روز ٬ در ميانه ی جنگل ...

 

 

 

 

 

 

و گفتی خورشيد که بتابد ٬ آوازی ديگر آغاز می شود .

 

 

 

 

 

در « مرسی سی » جز شکوه صخره های بلند و دست نيافتنی٬ دعوتی نبود .

 

 

 

 

 

 

مثل لبخندی که می خواهد همواره در آفتاب بدرخشد .

 

 

 

 

 

 

آرام آرام می آيد و بر زمين می نشيند . پاره ابری گم شده و از يادها رفته ...

 

 

 

 

 

 

و مقصد خورشيد ٬ خلوتگاهی دور بود .

 

 

 

 

 

 

و حالا ٬ هنگامه ی آسايش سايه هاست . 

 

 

 

 

 

 

 

غروب از راه می رسد و مثل گلی بی نام ٬ يادهای دور می شکفد ناگاه ...

از وبلاگ : برنامه های کوه

http://parson.persianblog.ir

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱٢:٥٤ ‎ق.ظ روز شنبه ۳ شهریور ۱۳۸٦
    پيام ها    +