اد ويسترز : ما خودمان را به مبارزه مي طلبيم !

 

 

 

 

Ed Viesturs دوازده قله از چهارده قله مرتفع دنيا را بدون استفاده از كپسول هوا صعود كرده است و در نزد كوه نوردان آمريكائي به "هركول" شهرت يافته ست.در صدها مصاحبه شركت و حتي درسه فيلم بازي كرده است، اما در يك نكته موفقيتي نداشته است و آن نكته اينكه نتوانسته است به اين سؤال جواب دهد: چرا از كوه بالا مي رويم؟ مي توان از احساس رضايت شخصي سخن گقت و از لذت سفر به نقاط غريب و چشم اندازهاي مسحور كننده از قله. اما از نظر وي پاسخ اينها نيستند ، اما بهر حال او به صعود عشق مي ورزد. مي گويد:" يه وقتي يه جايي خوندم اگر مجبور به پرسيدن باشي، هرگز ياد نخواهي گرفت. بيشتر كوه نورداني كه من مي شناسم و من آرزوي مرگ نداريم. سرمان هم براي خطر درد نمي كند. ما خودمان را به مبارزه مي طلبيم." در پانزده سالگي در كتابخانه مدرسه به كتابي بر ميخورد كه شرح صعود گروهي از كوه نوردان به آناپورنا ، دهمين قله مرتفع جهان(8078 متر)، بود. " در اين چالش ذهني ، به خود بانگ بر مي آوري كه بايد به جلو بروي، بايد گام بعدي را برداري ، و گاهي از سخت بودنش لذت ببري.... و آنگاه كه به قله برسي ، احساسش فوق العاده است." تنها به دو قله نانگا پاربات و آناپورنا صعود نكرده است. چند بار هم تلاش كرده است ولي شرايط جوي به حدي خطرناك شد كه از صعود به قله منصرف شد. " دوست دارم دو قله باقيمانده رو صعود كنم. هدفم همينه. اما نمي خوام براي رسيدن به هدفم جونمو از دست بدم.  " يك بار به دليل شرايط بد جوي و پرهيز از خطر از 90 متري قله اورست برگشته است.چند قاعده ساده براي خودش وضع كرده است ، مثل برآورد دقيق برف و شرايط جوي.اما ساده ترين و در عين حال مهمترين قاعده اش همانا رعايت اين نكته است كه اگر تا ساعت دو بعد ازظهر به قله نرسيد بر ميگردد. " كوه ها آدميان را نمي كشند. كوه ها سر خانه و زندگيشان نشسته اند و بس."

از ايميل ارسالی : مجيد باغينی پور

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۸:٠٩ ‎ب.ظ روز شنبه ۳ شهریور ۱۳۸٦
    پيام ها    +