سوررئاليسم : طرف تاريک واقعيت !

 

 

 

 

 

 

 

 

دوربين صحرايی ( ۱۹۶۳) رنه مگريت 

« گذر ابرها و درخشش دريايی آبی رنگ از ورای شفافيت پنجره ای ديده می شود . اما پنجره به سوی خلائی تيره گشوه شده و نشان می دهد که اين بازتابی است از هيچ. »‌ اين يک چپق نيست ٬ ميشل فوکو ٬ نشر مرکز ۱۳۷۵

 

« کافکا با لحنی گله‌آمیز گفت: "شما شوخی می‌کنید. ولی من جدی گفتم. خوشبختی با تملک به دست نمی‌آید. خوشبختی به دید شخص بستگی دارد. منظورم این است که آدم خوشبخت، طرف تاریک واقعیت را نمی‌بیند. هیاهوی زندگی‌اش صدای موریانه‌ی مرگ را که وجودش را می‌جود، می‌پوشاند. خیال می کنیم ایستاده‌ایم، حال آن‌که در حال سقوطیم. این است که حال کسی را پرسیدن، یعنی به صراحت به او اهانت کردن. مثل این است که سیبی از سیب دیگر بپرسد: حال کرم‌های وجود مبارکتان چطور است؟  ‌یا علفی از علف دیگر بپرسد: از پژمردن خود راضی هستید؟ حال پوسیدگی مبارکتان چطور است؟ خوب، چه می‌گویید؟"  گفتگو با کافکا، گوستاو یانوش،  انتشارات خوارزمی۱۳۵۷



 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱:٢۸ ‎ق.ظ روز شنبه ۱٠ شهریور ۱۳۸٦
    پيام ها    +