فدراسيون کوه نوردی : دريغ از يک کاغذ !!

 

 

 

 

 

روز چهارشنبه ۱۴/۶/۸۶ و در آخرين قسمت از نشست ماهانه ی انجمن کوه نوردان ايران٬ از کاظم فريديان و مهدی اعتمادفر دعوت شد که صحبت های کوتاهی از گوشه و کنار و مسائل برنامه های خود داشته باشند . بعد از رد وبدل شدن تبريکات و تعارفات معمول و رايج ٬ وقتی اعتمادفر در مقايسه ی امکانات کوه نوردان ايرانی و خارجی به دادن فقط يک چادر امانی از طرف فدراسيون کوه نوردی و گرفتن يک فقره چک بابت ضمانت برگشت (!) آن اشاره کرد٬ کاظم فريديان با قطع صحبت های او گفت :

« ... اما فدراسيون حتی از دادن يک کاغذ به من دریغ کرد »

 

..................................................... 

آنچه که فريديان در باره ی عدم همکاری و حتی کارشکنی فدراسيون کوه نوردی در جريان برنامه ها و صعودهای برون مرزی کوه نوردان مستقل ايرانی می گويد ٬ حکايتی هميشگی از رنجی کهنه است و فراموش کردن آن به سادگی ميسر نيست ! اما معضل و رنجی بزرگتر از آن نيز وجود دارد : فرهنگ چاپلوسی و تملق . فرهنگ رياکاری و فرصت طلبی به هر قيمت ممکن . فرهنگ ... تمامی دوستان و هم باشگاهی های کاظم فريديان( باشگاه کوه نوردی و اسکی دماوند )  از مصائب و مشکلاتی که او پيش از آغاز برنامه ی خود با آنها دست وپنجه نرم می کرد آگاهی داشتند . اما بعد از پايان برنامه و هنگام بازگشت فاتح K2  باشگاه شان ٬ برای قرار دادن نام فدراسيون در ليست اعضای ستاد استقبال ٬ با چنان حرص و ولعی توسط بعضی از افرادشان مانند سعيد صبور و کاوه کاشفی و ... به  تکاپو و تبليغات پرداختند که حالا و در مواجهه با انتقادهای صريح فريديان ٬ هيچ دلالت معنايی ديگری جز رياکاری و فرصت طلبی برای آن نمی توانيم بيابيم . 

 

 

 

 

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ٢:۳٦ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱۸ شهریور ۱۳۸٦
    پيام ها    +