دیدگاه : انتقاد به فدراسیون کوه نوردی ...

روزنامه‌ی شرق : روانشناسان بیماری بیش‌فعالی را مختص دوران کودکی می‌دانند. درصدی از انسان‌ها در کودکی به هر چیز سرک می‌کشند، کبریتی می‌افروزند و هر خطری از جانب ایشان غیرممکن نیست و در انجام وظایف خود کوتاهی می‌کنند. اگر قرار است تکلیفی را انجام دهند معمولا پس از پایان مهلت تعیین‌شده از انجام تکالیف خود بازمانده‌اند. هرچه از دوران کودکی فاصله می‌گیرند این بیماری نیز فروکش می‌کند و به حالت طبیعی نزدیک می‌شوند. بارها مشاهده شده که بعضی از سازمان‌ها و نهادهای اجتماعی یا افراد شاخص و بالغ نیز دچار بیماری بیش‌فعالی شده‌اند.
تشکیلات فدراسیون کوه نوردی کشور به همراه تربیت‌بدنی آموزشگاه‌ها در سال 71 به طراحی مسابقات در ورزش کوه نوردی اقدام کرد. این اقدام با مخالفت عمومی پیشکسوتان این رشته در کشور روبه‌رو شد. در سال 71 و 72 هیات کوه نوردی شهرستان بم طی نظرخواهی از پیشکسوتان این رشته در کشور، نظر ایشان را در مورد مسابقات جویا شد. در این نظرخواهی که بیش از صد‌ها نفر از کوه نوردان باسابقه شرکت کردند مخالفت خود را به‌دلایل گوناگون پزشکی، اخلاقی و... با مسابقات اعلام کردند. جالب است که اکثر شرکت‌کنندگان در نظرخواهی در بخش اعلام نظرات خارج از چارچوب پرسشنامه سوال کرده بودند که «چرا فدراسیون از انجام وظایف قانونی و محوله مانند: تبلیغ و ترویج این رشته یا برپایی کلاس‌های آموزشی و بروزکردن دانش کوه نوردان همچنین در گرفتن بودجه برای هیات‌ها و گروه‌های کوه نوردی کوتاهی می‌کند و به اموری وارد می‌شود که جز با نظر جامعه کوه نوردی کشور قابل اجرا نیست؟» پس از استخراج و جمع‌بندی نظرات، نتایج آن به تربیت‌بدنی آموزشگاه‌ها و فدراسیون کوه نوردی ارسال شد. این مخالفت سراسری سبب اصلاح نظرات اعضای فدراسیون و نهایتا عقب‌نشینی ایشان از برپایی مسابقات شد. اخیرا نیز علایم بیش‌فعالی در فدراسیون مشاهده شده و اعضای محترم آن نهاد، با فراموش‌کردن اقدامات قبلی مجددا تصمیم به برپایی مسابقات در این رشته به شیوه‌ای دیگر گرفته‌اند. ایشان فراموش کرده‌اند کوه نوردان کشور که با زحمات بی‌دریغ خود و بدون حمایت فدراسیون تا کنون در تبلیغ و ترویج و اشاعه این رشته کوشیده‌اند، حق دارند در سرنوشت آن نیز نقش تاریخی خود را ایفا کنند. به‌نظر می‌رسد فدراسیون، حرکت انسانی بزرگان این رشته مانند «سرادموند هیلاری» و «تنسینگ نورگی» شرپای محلی را در صعود به قله اورست از یاد برده‌اند که پس از صعود سوال کنجکاوانه جهانیان را که، چه کسی اولین گام را بر بام دنیا نهاد؟ بی‌پاسخ گذاشتند. آنها به ما آموختند که رقابت در ورزش کوه نوردی جایگاهی ندارد. آنها همچنین به ما آموختند که ورزش کوه نوردی ورزشی است که در آن قوی ترین عضو گروه، با توان ضعیف‌ترین عضو گام برمی‌دارد تا هر دو با هم به قله برسند و تنها با این روش است که کوه نوردی می‌تواند به جای داشتن صد‌ها هزار تماشاچی، صد‌ها هزار ورزشکار داشته باشد که این مهم برای حال‌ و روز کشورمان بسیار حیاتی است.

 

 


 اکبر نادری موسس و رییس اسبق هیات کوه نوردی شهرستان بم

 

 

 

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ٥:٤٧ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٥ تیر ۱۳٩۳
    پيام ها    +