روشنک هوشمند: گزارشی از صعود الوند

 

گهواره مریم دالان کوچکیست در دل سنگی که به مرور زمان و در اثر فرسایش شکل گرفته است.. به خاطر شکل خاصش باد در آن می پیچد و می چرخد و مثل یک کولر طبیعی عمل می کند.. خنک و دلچسب!.. آنجا تقریبن نیم تا یک ساعت نشستیم و آقای بیات هم بساط املتش را راه انداخت و من هم تنقلات و برگه هایم را رو کردم و پس از تغذیه و تجدید انرژی راه افتادیم.. می توانستیم مستقیم به سمت قله برویم اما برای دیدن بهشت آب که چشمه ای طبیعی در دل صخره های جنوبی الوند بود به سمت جنوب رفتیم.. در مسیر کمی که از گهواره مریم دور شدیم غار عابد خودنمایی می کرد که حفره ای درست به اندازه یک انسان نشسته در چند متری زمین در دل سنگ بود.. مردم محلی ( بیشتر اهل روستای چشین همدان ) علاقه خاصی به غار عابد و گهواره مریم دارند و بعضیهایشان بر اساس اعتقادات خاصی که دارند این مکانها را مقدس می دانند.. پس از غار عابد به بهشت آب رسیدیم و مدتی توی صف پر کردن آب بطری معطل شدیم.. بعد دوباره به سمت مسیر اصلی صعود قله برگشتیم.. اینجا بود که هیبت سنگی شیر مشهور الوند خودنمایی می کرد..

 

متن کامل را در وبلاگ دیوار نوشته بخوانید

 

 

 

 

 

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۸:٥۸ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢ شهریور ۱۳٩۳
    پيام ها    +