ارزش و احترام پیش کسوتی به موی سپید نیست!!

 

 ارزش و احترام پیش‌کسوتی در موی سپید داشتن نیست ... حتی در فلان تعداد برنامه رفتن و فلان تعداد سال سابقه‌ی از کوه‌ها بالا رفتن هم نیست ... تمام ارزش و احترام پیش‌کسوتی را باید در داشتن "مرام و معرفت و مردانه‌گی" جست و جو کرد! 

 

 

خواهر زنده یاد پویا کیوان :

"من شخصاً تنها از طرف خودم به عنوان خواهر پویا می‌تونم بگم که خواستم در مورد این فاجعه ارایه کامل اشتباهاتی که منجر به این فاجعه شد به صورت کاملا روشن و ساده که قابل درک برای تمامی‌ افراد به خصوص افرادی که کوه نوردی نمی کنند باشه (به عنوانه مثال :مشخص بشه که عوامل مالی چند درصد می‌تونه رو همچین برنامه‌یی تاثیر بذاره که اگر ساله بعد تیمی قصد اجرای همچین برنامهٔ داشت رو این موضوع تمرکز بیشتری کنه و عوامل دیگه که تا بحال بسیار بهشون پرداخت شده هرچند از طرف آقای شجاعی رّد شده ولی‌ با توجه به اینکه افراد باتجربه و عمد‌تا هیمالیانورد بر روی این مسائل تاکید کردن من شخصاً نظر اون افراد اهمیت داره تا شخص آقای شجاعی .  و این کاری هست که از طرف خانواده پویا حتما انجام می‌شه و در اختیار جامعه کوه نوردی قرار می گیره .  در مورد سرپرستان تیم ،  سرپرست اول تیم آقای بابازاده (که خودشون البته بعد از این فاجعه سرپرستی شون رو پس گرفتند و اون رو به آقای شجاعی واگذار کردند و بعد سکوت کردند تا حدوداً ۱ ماه پیش که با پدر و مادرم ملاقات داشتند و البته اونجا هم فرمودند هیچ اشتباهی‌ از جانب ایشون انجام نشده و ایشون نقشی‌ در این تیم نداشتند که من شخصاً اصلا حرفای ایشون رو قبول ندارم و مطمئنم اگر بچه ها سالم برمی گشتند ایشون سمت سرپرستی شون رو پس نمی‌گرفتند و آقای شجاعی مسئول کامل نمی شدند،  من شخصاً بعد از درخواست‌های مکرر از ایشون برای صحبت با من هفتهٔ گذشته با ایشون تلفنی صحبت کردم و خوب ایشون پشت تلفن هم به من گفتند که من هیچ اشتباهی‌ انجام ندادم .   من شخصاً در مورد آقای بابازاده فکر می‌کنم معذرت خواهی‌ از جامعه کوهنوردی به صورت عمومی و بیان اشتباهاتی که توسط خود ایشون هم انجام شده و اینکه یک نوع لجبازی با فدراسیون و سواستفاده از عشق و هیجان بچه ها با توجه به سن شون (من در مورد ایشون این برداشت رو دارم که می خواستن با این صعود افتخاری برای خودشون به دست بیارند و یک نوع لجبازی با فدراسیون بود که حتا حاضر نشدند با توجه به سن شون به نکاتی‌ که از همون اول روشن و واضح بود ،نکاتی‌ که شاید برای بچه ها با توجه به سنّ و هیجان شون قابل بررسی‌ نبود ولی‌ برای ایشون چی‌ با ۷۰ سال سنّ )  امیدوارم آقای بابازاده به این نتیجه برسن که ایشون هم در این فاجعه مقصر بودند و مرتکب اشتباهاتی شدند و از جامعه‌ی کوه نوردی بابت اشتباهات شون معذرت خواهی‌ کنند. "

 

مادر زنده یاد پویا کیوان :

" من مادر پویا ضمن این که با حرف های دخترم موافقم از سرپرستان برنامه برودپیک می خواهم برای کسب اعتماد مخدوش شده خودشان مسئولیت اشتباهات خود را بپذیرند و از جامعه کوه نوردی عذر خواهی کنند.  این کار برای خانواده این عزیزان هیچ چیزی را عوض نمی کند ولی می تواند برای کوه نوردان امیدی ایجاد کند که برنامه های بعدی با دقت و برنامه ریزی بهتری برگزار شود. از طرفی برای سرپرستان آرامشی ناشی از شجاعت و صدافت به همراه می اورد. تمامی اشتباهات این برنامه با کارشناسی فنی کوه نوردان با سابقه مشخص شده و به همت صفحه رویدادهای برودپیک به اطلاع همگان رسیده.  من ابدا خواهان بستن باشگاه آرش نیستم چرا  که فکر می کنم این باشگاه امکانی برای کوه نوردی سالم و پرشور ایجاد می کند که نبودنش مایه رنجش کوه نوردان می شود . از طرفی از کوه نوردان باشگاه آرش که همگی مورد احترام و علاقه ما هستند تقاضا دارم که خواهان توضیح مدیران باشگاه شان در این مورد باشند. و در آخر این را می دانم که به کسی که اشتباهش را قبول کرده و آن را برطرف کند می شود یک بار دیگر اعتماد کرد اما کسی که منکر هر اشتباهی باشد ابدا قابل اعتماد نیست. "

 

از صفحه‌ی فیس‌بوک " رویداد برودپیک "

 

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱۱:۱٢ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢۸ آبان ۱۳٩۳
    پيام ها    +