نشست ماه مهر !

انجمن کوه نوردان ايران ٬ نشست مهر ماه خود را روز چهارشنبه ۱۸/۷/۸۶ در سالن آمفی تئاتر مرکز سازمان های غير دولتی شهرداری واقع در خيابان ويلا برگزار نمود :

 

 

 

 

 

اسماعيل رضائی از اعضای گروه کوه نوردان آرش و عضو هيئت مديره انجمن ٬ مانند هميشه در ماه های اخير ٬ مجری جلسه بود و مانند هميشه نيز لحنی يکنواخت و کسل کننده داشت . عدم توانائی و تسلط او به عنوان مجری جلسه ای رسمی را بايستی در فقدان دو عنصر جذابيت و خلاقيت جست و جو کرد . فقدان جذابيت در آهنگ گفتاری و فقدان خلاقيت در کارکردهای فکری به هنگام مواجهه با مسائل پيش بينی نشده و نامنتظره در متن جلسه . اصرار اين عضو هيئت مديره انجمن برای بر عهده داشتن نقش مجری ثابت و هميشگی نشست های ماهانه ی انجمن ٬ کمی عجيب و غير قابل درک است . آيا ريشه ی اين تمايلات انحصارطلبانه به تربيت تشکيلاتی و فضاهای بسته و فرهنگ حاکم در گروه های کوه نوردی کشور مربوط می شود ؟ بهرحال ٬ هيئت مديره فعلی انجمن می تواند برای ايجاد جذابيت و تنوع در شکل اجرای جلسات ماهانه ٬ از ديگر اعضای اين تشکل نيز بهره گيرد . خط مشی و سياستی که توسط مديريت های قبلی انجمن ٬ کم و بيش ٬ اجرا می شد .

 

 

 

 

 

بعد ازبيان اخبار داخلی و خارجی توسط مريم مير ميثاقی و اسماعيل رضائی٬ نوبت به محمد تاجران کوه نورد و دوچرخه سوار مشهدی رسيد که به ارائه ی گزارش برنامه ی برون مرزی خود بپردازد. محمد تاجران سال گذشته و با شعار « ما به درختان نياز داريم » سفرش را با دوچرخه به دور دنيا آغاز کرد . او در اولين مرحله : پاکستان ٬ هند ٬ بنگلادش ٬ مالزی ٬ تايلند ٬ کامبوج ٬ ويتنام و لائوس را پيموده است و قصد دارد ماه آينده دنباله ی سفر خود را پی گيرد . تاجران در جلسه ی انجمن تاکيد کرد که در سفرهايش دو هدف عمده را تعقيب می کند : تصحيح چهره ی نامناسبی که از ايران در نزد مردمان ديگر کشورهای جهان وجود دارد و توسعه فرهنگ زيست محيطی با کاشت درخت در مدارس و دانشگاه ها . البته او توضيح نداد که منظورش از تصحيح چهره ی نامناسب ايران چيست و يا اينکه چگونه اين کار را می کند ! مثلا و در فرضی ذهنی و محال (!!) : آيا مردمان ديگر کشورهای جهان ٬ ايران را فاقد آزادی و دمکراسی و ناقض حقوق بشر و عقب افتاده می دانند و محمد تاجران در هر گام اين چهره ی نامناسب و نادرست(!) را تصحيح می کند ؟ ما که از کلی گوئی مبهم و شعارگونه ی او در اين مورد چيزی نفهميديم . خاطرات و مطالب خواندنی محمد تاجران را می توانيد در لينک زير بيابيد :

 http://www.weneedtrees.blogspot.com

ــ بعد از پايان صحبت های تاجران و در حرکتی خودنمايانه و کودکانه ٬ علی جعفر نژاد ( يکی از اعضای باشگاه دماوند ) خود را پشت تريبون رساند و مانند بقيه ی دماوندی ها که فکر می کنند جز خودشان هيچکس قدرت فهم و درک مسائل را ندارد٬ به حاضرين گفت بدانيد که او بهترين است ٬ کامل ترين است ٬ بايد او را تشويق اساسی کنيد و ... واکنش بيمارگونه علی جعفرنژاد ٬ توهين به شعور تمام شرکت کنندگان در جلسه ی ماهانه ی انجمن بود .

  

 

 

 

 

 

در اين نشست قرار بود گزارشی از صعود به گاشربروم ۱ و ۲ توسط مهدی اعتماد فر ارائه شود که با توضيحات او مشخص گرديد اين گزارش فقط در برنامه ی ترتيب داده شده بوسيله فدراسيون کوه نوردی ارائه خواهد شد!! دلايلی که اعتماد فر برای تصميم خود عنوان نمود : ... همه می پرسيدند گزارش چه شد ؟ ... همه گروه ها سوال می کردند ... جمع کردن همه در يک سالن لازم بود ... وقتی مسئول فدراسيون گفت سالن آماده است همه چيز حل شد و ... با وجود آنکه مهدی اعتماد فر را به عنوان کوه نوردی مستقل می شناختيم و می شناسيم اما از دلايل بی پايه و اساس و غير منطقی او ( چون انجمن در حال حاضر دارای يکی از بهترين و مجهزترين سالن های موجود است و  نزد گروه های کوه نوردی نيز چهره ی مقبول تری نسبت به فدراسيون دولتی دارد ) برای کنار زدن انجمن که بهر حال نهادی مستقل در کوه نوردی ايران محسوب می شود و انتخاب فدراسيون کوه نوردی که عنوان متولی دولتی اين ورزش را بر پيشانی خود دارد خيلی تعجب نکرديم . کلاغ ها ... گويا ديگر به  محافظه کاری و مصلحت انديشی ٬ فقدان اصولی مشخص ٬گرايش به قدرت و ... عادت کرده اند !!

 

 

 

 

 

 

و بعد ميزگردی کوتاه با موضوع نقد و بررسی فنی و زيست محيطی فعاليت های انجام شده در تابستان سال جاری بر روی ديواره ی علم کوه ! عباس محمدی و رحمان کشوری از طرف انجمن و اکبر ميرزائی ٬ مهدی فريد و حسين اعلائی از خانه کوه نوردان تهران ٬ شرکت کنندگان در اين گفت و گوی کوتاه مدت بودند . عباس محمدی گفت : نظر انجمن در باره ی فعاليت های تخريبی و رول کوبی های انجام شده مثبت نيست و ما بايد نسبت به توان فيزيکی خودمان صعود کنيم و رحمان کشوری اضافه کرد : رول کوبی جا دارد . شايد در جاهائی برای تمرين و پيشرفت سنگ نوردی استفاده شود اما در ديواره های بلند و بخصوص علم کوه لازم نبود و گذشته از بحث اخلاقی حتی می تواند با جذب سنگ نوردان تازه کار ٬ زمينه ساز حوادث و مخاطرات بسياری باشد . کاری که اراکی ها کردند ٬ رول باران ديواره ی علم کوه ٬ مايه تاسف است . حسين علائی نيز به نمايندگی از گروهی که به فعاليت در مسير کريستال و گشاد کردن سوراخ ها پرداخته بودند ٬ گزارشی از اين برنامه را برای حاضرين ارائه داد . نتيجه گيری پايانی او چنين بود : ما به اعتقاد خود مسير را خراب نکرده ايم . اما اگر نظر انجمن و اين جمع چنين است ٬ ما عذرخواهی می کنيم . اميدوارم دست از سر ما برداريد !!

 

 

 

 

 

 

در آخرين قسمت از نشست ماهانه ی انجمن ٬ سيمون بروکس غار نورد انگليسی گزارشی تصويری از فعاليت های خود را در ايران برای حاضرين ارائه داد . ترجمه ی صحبت های او به عهده ی شراره قاضی ( غارنورد ايرانی ساکن آلمان ) بود . اسلايدهای قابل توجه و زيبای اين غارنورد انگليسی از غارهايی مانند پراو و عليصدر و ... پايان مناسب و دلنشينی را برای جلسه ی مهر ماه انجمن کوه نوردان رقم زد .

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱٢:۳٢ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢۳ مهر ۱۳۸٦
    پيام ها    +