شکست در تلاش برای اولین صعود زمستانی دره ی یخار

بنا به گزارش کوتاه سایت باشگاه کوه نوردی تهران ، تلاش مشترک دو گروه کوه‌نوردان  زنجان و باشگاه تهران برای انجام اولین صعود زمستانی دره‌ی یخار با شکست مواجه شده و اعضای این تیم به روستای گزنه بازگشته اند.

 

در این گزارش ، ادعائی  مبنی بر گشایش مسیری جدید نیز وجود دارد.

 

 

 

 

پی نوشت : در حاشیه‌ی یک کامنت

" سلام آقای نصیری
بنظر من این تلاش  برای این دوستان تجربه های نابی را به همراه داشته که مطمئنا در برنامه های آتی از  آن بهره‌مند خواهند شد . اسم این تلاش شکست نیست ، تلاشی بوده که انجام شده پر از تجربه و من از همینجا به تمامی این دوستان و تلاش ارزشمندشان از صمیم قلب تبریک می گم ... فریبا معلمی "

 

پاسخ: سلام خانم معلمی عزیز . قصدمان که بازی با کلمات نیست. برای توصیف برنامه‌ای که به هدف نهائی خود نرسیده است و نتوانسته ادعائی را که نشانه رفته بود محقق سازد ، شکست واژه‌ای ساده ، معمولی و بسیار طبیعی است! ... و روشن است که این موضوع کوچک‌ترین ارتباطی ... تاکید می‌کنم کوچک‌ترین ارتباطی با ارزش و احترام برای تلاش انجام شده ندارد. عدم موفقیت ، عدم موفقیت است . ناکام ماندن ، ناکام ماندن است . شکست، شکست است . بازی با کلمات که چیزی را عوض نمی‌کند...

شاید اگر این دوستان با کمی نسبی‌گرائی و اعتدال در اعلام اهداف و برنامه‌ی خود از واژه‌ی تلاش استفاده می‌کردند ... " تلاش برای اولین صعود زمستانی دره‌ی یخار " ... می‌توانستیم بگوییم حق با شماست . ولی زمانی که به شکل صریح و قاطع ، هدف انجام اولین صعود زمستانی مسیر اعلام می‌شود و بعد این هدف محقق نمی‌شود ... جز شکست واژه‌ی دیگر به ذهن خطور نمی‌کند .

کوه‌نوردی ایران در شرایط کنونی ، و شاید بیشتر از هر چیز دیگری به نگاه واقع بینانه نیاز دارد . بازی با کلمات به شکلی خطرناک فرار از واقعیت‌های موجود را به دنبال دارد . تلفات انسانی تلخ و سنگین این سال‌ها ، آیا هنوز برای به خود آمدن و واقع بین بودن کافی نیست؟!

اگر کافی نیست و اگر قرار نیست هم چنان این میزان فجایع تراژیک و از دست دادن این همه کوه‌نورد خوب و توان‌مند کشورمان برای‌مان درس عبرتی باشد ... بسیار خوب ، من تمام حرف‌هایم را پس می‌گیرم و هم صدا با شما و امثال شما بازی با کلمات را پیشه می‌کنم :

بازگشت قهرمانانه و غرورآفرین دلاورمردان و عقابان تیزچنگ صعودهای زمستانی را از مسیر یخار تبریک می‌گوییم . دوستان شجاع ! حمد و ستایش بی‌پایان ما و البته جان‌های بی‌ارزش و ناقابل‌مان نیز ،  نثار قدم‌های در حال بازگشت‌تان !!


راضی می‌شوید؟!                           

 

 

پی نوشت 2 : از مصاحبه با مسنر

تقدیم به دوستانی که از کاربرد واژه‌ی شکست در توصیف برنامه‌ی ناتمام یخار برآشفته‌اند ... و تقدیم به  باشگاه‌داران و کوه‌نوردانی که بیان واژه‌ی شکست را در باره‌ی پاره‌ای از فعالیت‌های ناتمام خود ، ننگ و عار می‌دانند:

 

سوال :شما معنی شکست را می‌دانید , چگونه شخص می‌تواند خود را از عواقب یک صعود که به شکست منتهی می‌شود رها کند؟ شخص از این شکست چه یاد می‌گیرد؟

مسنر : یک کوه‌نورد هوشیار هیچگاه شکست نمی‌خورد . شما از شکست است که درس می‌گیرید نه از پیروزی.  برای  رسیدن به آگاهی کامل خیلی مهم است که محدودیت های شخصی خود را بشناسیم و اینها تنها با تجربه حاصل می‌شود . من در 13 صعود 8000 متری شکست خوردم. من کوه‌نوردی هستم که بیش از هر کس دیگری در صعود به 8000 متری‌ها شکست خوردممن قلل 8000 متری را 18 بار صعود کردم زیرا به صعود علاقمند بودم نه رکورد . من اگر شکست نمی‌خوردم (همانطور که در دائولاگیری, ماکالو و لوتسه شکست خوردم) به سکون و رخوت می‌رسیدم. من ثابت کردم که می‌توانم خود را درگیر یک چالش بزرگ کنم همچنین می‌دانم چه زمانی باید از ادامه صعود منصرف شده و راه بازگشت را در پیش بگیرم.

 

 از وبلاگ همطناب من

 

 

 

 

 

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ٩:٤۸ ‎ب.ظ روز جمعه ٥ دی ۱۳٩۳
    پيام ها    +