عباس محمدی ( کوهنورد نام آشنا و از فعالان مسایل زیست محیطی ایران ) در اولین نشست وبلاگ نویسان کوهنورد ، نوشتار زیر را جهت انتشار در اختیار کلاغ ها ... قرار دادند :
خاک کلاردشت را به توبره می کشند!
نزدیک به دو دهه است که طبیعت زیبای کلاردشت آماج توسعه و عمران ناپایدار است . وارد شدن کشتزارها و مراتع منطقه به چرخه ی زمین بازی ، تجاوز آزمندانه به جنگل ها و دیگر منابع طبیعی و تبدیل دشت گسترده ای که در چشم انداز آن کوه های خیال انگیز تخت سلیمان قرار داشت به نمای بسته ی پوشیده از ساختمان ، روندی بوده است که برای عده ای ثروت های بادآورده ی نامولد به ارمغان آورده و برای اکثریت اهالی کلاردشت ، گسستگی از تولید و وابستگی به اقتصاد بیمار شهری در پی داشته است .
یکی از فعالیت های اقتصادی در منطقه که به تنهایی شاید به اندازه ی تمامی ساخت و سازها و زمین خواری ها به طبیعت بی نظیر کلاردشت آسیب رسانده ، برداشت سنگ است . از سال های میانی دهه ی شصت ، شرکت متروی تهران برای برداشت سنگ خارا ( گرانیت ) با بولدوزر و دینامیت وارد منطقه شد . کوه نوردان از نخستین کسانی بودند که در گزارش های خود از تخریب محیط زیست منطقه ی علم کوه ( تخت سلیمان ) که در ایران بی مانند است ، گله کردند . یکی از این کوه نوردان ، زنده یاد محمد داودی ـ دبیر وقت فدراسیون کوهنوردی بود ـ که با نفوذی که داشت کوشید مانع توسعه ی کار شرکت مترو شود ، اما موفق نشد .
کار شرکت مترو در کلاردشت ، با جاده سازی در امتداد رودخانه ی حفاظت شده ی سردابرود ،بدون کمترین ارزیابی و ملاحظه ی زیست محیطی آغاز شد . ریختن میلیون ها تن سنگ و خاک به رودخانه ، برداشت تخته سنگ های گرانیتی که به طور طبیعی در کناره های رودخانه قرار داشت و در حفظ بستر آن موثر بود و ریختن هزاران لیتر گازوییل و روغن ماشین های راه سازی و سوخت قرارگاه هابه رودخانه ، فقط بخشی از نتیجه های آغاز به کار آ“ شرکت بود . اما آسیب های پردامنه تر ، با گسترش حوزه ی کار مترو در پیش بود : ظاهرا شرکت اجازه یافت که از هر کجا که می تواند سنگ برداشت کند و بولدوزرهایی که به فرمان بی اعتنایان به خاک و گیاه و زیر پای رانندگانی نا آشنا با کوچکترین اصل زیست محیطی بودند به زیر و رو کردن دره ها و دامنه های منطقه پرداختند . جاده ی کلاردشت ، از رودبارک و تاسیسات شیلات به بعد ، چند ده کیلومتر به سوی اکاپل و سپس ونداربن ، بریر و تنگ گلو ادامه یافت و در این مسیر ، بیشه و جنگل و مرتع و خاک گرانبها نابود شد تا سنگ برداشت شود . کامیون های حامل سنگ شب و روز در حرکت بودند ، آرامش منطقه به هم خورد ، شیب های تند بریده شدند ، رانش خاک به میزانی باورنکردنی آغاز شد و دره هایی پوشیده از جنگل سربلند همچون خوشاکش و لت کمر به گورستانی پر از لاشه ی سنگ بدل شدند . در دره ی خوشاکش یک آبشار دل انگیز و تمامی بستر جویباری که به سردابرود می پیوست ، در زیر تیغه های ماشین آلات از میان رفت و جریان سرگردان و مخرب آب جای آن جویبار شفاف را گرفت . چنان که تمامی آب بلور مانند سردابرود به رودخانه ای بدل شد که در بیشتر روزهای سال گل آلود است .
در آن سالها ، معدن کاوی بی ملاحظه منحصر به شرکت مترو نبود و شرکت و نهادی دیگر هم در منطقه به عملیاتی مشابه مشغول بود . یک بار ، در جریان بازدیدی که خانم ابتکار ، رییس سازمان حفاظت محیط زیست ، از منطقه داشت ، عده ای از اهالی به ایشان شکایت بردند ( که این امر بعدا مورد اعتراض رییس اداره محیط زیست منطقه قرار گرفت ) اما تخریب ادامه یافت ، تا آنکه از دو سه سال پیش تشکیلاتی بنام شرکت سنگ های تزیینی به جای شرکت مترو به کند و کاو در منطقه مشغول شد . گویا برداشت سنگ کافی نبود که از بهمن ماه گذشته ماشین هابی برداشت شن و ماسه هم در اکاپل کار گذاشته شد . سازمان حفاظت محیط زیست مانع این کار در مسیر رودخانه ی حفاظت شده ی سردابرود نشد و از سازمان های غیر دولتی هم بانگی بر نیامد . اما این بار مردم منطقه ، به ویژه اهالی رودبارک ، به اعتراض برخاستند . در روز ۱۵ اسفند ۱۳۸۳ مردم در جلوی مسجد رودبارک جمع شدند و مانع شدند که فرماندار کلاردشت کارگاه شن و ماسه را افتتاح کند . اعتراض ها بدون هیچ حمایتی از سوی سازمان های غیر دولتی زیست محیطی ادامه یافت . مردم خواستار تعطیلی کار شرکت سنگ های تزیینی در کلاردشت شدند و یک بار دیگر در اول اردیبهشت ۱۳۸۴ اهالی رودبارک در اعتراضی گروهی ، جلوی کامیون های حامل سنگ را گرفتند . این بار درگیری هایی هم با ماموران پیش آمد اما مردم توانستند کار شرکت سنگ های تزیینی را متوقف کنند و حتی نظر نماینده ی چالوس و کلاردشت را برای طرح موضوع در مجلس شورا جلب کنند ... آب سردابرود اکنون شفاف است .
+ + +
شاید در ۲۰ ـ ۱۵ سال گذشته میلیون ها دلار سنگ از منطقه ی کلاردشت برداشت شده باشد ، مسئولان مترو یا فلان وازرتخانه می توانند با دادن آمار این برداشت ها برگی بر کارنامه ی خدمت گزارانه ی خود بیافزایند . اما ، آمار درختان و خاک از دست رفته را چه کسی خواهد داد ؟ آیا با ده ها برابر پول به دست آمده از فروش سنگ هم می توان طبیعتی را که تا قرن ها می توانست بستر زندگی و منشا ثروت باشد ، بازسازی کرد ؟! هزینه ی فرصت ها و امکان های از دست رفته ای مانند گردش گری سازگار با محیط زیست ، و زادآوری آزاد ماهیان در سردابرود را چگونه حساب کنیم ؟! هزینه ی ریخت و پاش سوخت در منطقه و آسیب های ناشی از آن و هزینه ی کارهای بی حاصلی همچون حفر یک تونل نیمه کاره در نزدکی چشمه امیر در کجا به حساب آمده است ؟!
روستاییان منطقه در برابر از دست دادن جنگل ها و آبخیزهای منطقه خود و قرار گرفتن در معرض خطر سیل چیزی به دست نیاورده اند . شرکت مترو سودی به اینان نرسانده و چون غریبه ای که فقط به نفع خود ( و حداکثر به نفع پایتخت نشینان ) می اندیشد ، به منطقه وارد شده است . این روستاییان حق دارند که با این گونه طبیعت ستیزی ها درافتند و بر سازمان های طرفدار محیط زیست است که از این گونه حرکت ها پشتیبانی کنند .
عباس محمدی
--------------------------------------------------------------------------------------------------
در آخرین یادداشت وبلاگ کوه نوشت ( چهارشنبه ۲۸/۲/۸۴) و در قسمت نظرات خوانندگان ، شخصی با ارایه لینک به اعلام برنامه تور ماجراجویانه در غار دانیال توسط شرکت اکوتور ایران اعتراض کرده است . ضمنا این شخص ، که از نوشتن نام خود پرهیز کرده است ، در سایر وبلاگ های فعال کوهنوردی نیز اعتراض خود را به این مسئله ابراز داشته است . متن پیام این فرد و همچنین متن اعلام تور ماجراجویانه ی در غار دانیال ـ به نقل از سایت شرکت اکوتور ایران ـ را بخوانــید :
|
http://www.ecotour-iran.com/farsi/tours_daniyal.htm |
|
| +++++++++++ | |
ماجراجویی و بازدید از غار رود خانه ای دانیال
آشنایی با شرایط غارنوردی در آب
خدمات : وسیله نقیله رفت و برگشت(اتوبوس بنز)، راهنما و مربی غارنوردی(آقای دزفولی) ، بیمه و اقامت در ویلا
زمان و محل حرکت :2 بعدازظهر روز پنجشنبه 84/2/29 ، خیابان مطهری، خیابان جم(فجر)، پلاک 32
وسایل مورد نیاز : کیسه خواب، یک دست لباس کامل اضافه، لباس گرم، بادگیر، چراغ قوه پیشانی، فلاکس آب، کفش مناسب(دارای کف سخت)، کلاه پشمی، حوله کوچک، وعده های غذایی، آجیل شیرین، لوازم و ظروف شخصی و کارت شناسایی
نکات مهم :
- زمان حضور در محل 30 دقیقه قبل از حرکت می باشد.
- رعایت اصول زیست محیطی الزامی است.
- امکان تغییر در برنامه به واسطه شرایط جوی یا طبیعی وجود دارد.
- مسیر 5 ساعت غارنوردی در آب دارد.
- شرایط و مهلت ثبت نام: ثبت نام قطعی بعد از تائید تلفنی در صورت واریز وجه به حساب سیبا بانک ملی به شماره 0101724094008 به نام هومن جوکار و یا ثبت نام حضوری در موسسه انجام خواهد شد. مهلت ثبت نام تا روز چهارشنبه مورخ 84/2/28 می باشد و در صورت کنسلی تا 48 ساعت قبل از سفر کل مبلغ تور، از 48 تا 24 ساعت قبل از سفر 60% مبلغ تور مستردد می گردد و پس از آن هیچ مبلغی مستردد نخواهد شد.
- قیمت تور : 25000 تومان
--------------------------------------------------------------------------------
