در ضیافت بزرگ آدم های کوچک !

 

 

 

 

 

 

فدراسیون کوه نوردی ایران روز سه شنبه ۲۴/مهر/۸۶ در محل سالن اجتماعات دفتر امور مشترک فدراسیون های ورزشی ٬ میزبان مهدی اعتمادفر برای ارائه ی گزارش کامل صعود به قله ی گاشربروم یک بود . اعتماد فر در مرداد ماه سال جاری توانست فعالیتی مستقل و جدای از سیستم دولتی را در دنیای هشت هزار متری ها به انجام برساند . حاصل برنامه ی طولانی مدت او : تلاشی ناتمام روی گاشربروم ۲ و اولین صعود ایرانی موفق به گاشربروم ۱ بود . او بعد از بازگشت به ایران ـ و همان گونه که از او به عنوان کوه نوردی مستقل انتظار می رفت ــ آمادگی خود را برای ارائه ی گزارشی کامل ٬ به هیئت مدیره انجمن کوه نوردان که نهادی مستقل در کوه نوردی ایران به شمار می آید اعلام کرده بود : ... « اعتماد فر به انجمن قول داده بود ـ اسماعیل رضائی در نشست ماه مهر » ...

اما چه کسی و در کجا ٬ گفته است و یا حکم داده است که عملکرد کوه نوردی مستقل ایران باید عاری از هر گونه نقاط مبهم ٬ تیره و غیر اخلاقی باشد ؟! بنابراین خیلی جای حیرت و شگفتی نخواهد بود اگر مهدی اعتمادفر در انتخاب میان دستان خالی و آغوش متزلزل انجمنی ها از یک سو و حریم امن و سفره ی پربرکت و پرمنفعت دولتی ها از سوی دیگر ٬ رای به گزینه ی دوم دهد و گزارش صعود یک کوه نورد مثلا مستقل ٬ در چهارچوب برنامه ای کاملا دولتی و با تشویق ها ٬ حمایت ها و جوایز کاملا دولتی ارائه شود !!   آموزه ای قدیمی به ما می گوید : در تمامی طول تاریخ ٬ تصمیم ها و انتخاب های سرنوشت ساز در زندگی آدم های کوچک از همین گونه بوده است ...

 

 

 

 

حسین رضائی مسئول روابط عمومی فدراسیون کوه نوردی٬ مجری ضیافت بزرگ آدم های کوچک در آن شب بود . رضـــــائی ٬ جوانی مسلط و خوش بیان است و دارای شعور اجتماعی قابل توجهی نیز می باشد : آنجا که جلسه را با عذر خواهی از حاضرین و بابت تاخیری ۵ دقیقه ای آغاز کرد ! ... بعد از صحبت ها و توضیحات کوتاه حسین رضائی ٬ فیلمی در یادبود محمد اوراز ( کوه نوردی دولتی که در جریان صعود به قله گاشربروم ۱ و حادثه ی سقوط بهمن کشته شد ) به نمایش درآمد که شامل تصاویری از برنامه ی گاشربروم و شرحی از زندگی و کارنامه ی فعالیت های او بود .

 

 

 

 

ضیافت بزرگ آدم های کوچک در آن شب ٬ موقعیت مناسبی برای سرپرست فعلی فدراسیون کوه نوردی یعنی محمود شعاعی بود که خود را برای سخن رانی به پشت تریبون برساند ! صحبت های کلیشه ای و تکراری این پرورش یافته و شاگرد ممتاز مکتب صادق آقاجانی ٬ در باره ی محمد اوراز ٬ هیمالیا نوردی و هم چنین تعریف و تمجید از مهدی اعتماد فر بود . او گفت : « ... هیمالیا همواره با ریسک و خطر عجین است و کسانی که به آن گام می گذارند با آگاهی نسبت به این موضوع است ... اوراز قوی ترین کوه نورد ایران بود ... با اقتدار صعود کرد و توانست نام خود را در تاریخ کوه نوردی به ثبت برساند ... رکوردهای اوراز تا سالیان پابرجا خواهد بود ... » بیان مجدد و کامل و دقیق ( و البته : طوطی وار !) این کلمات و این مواضع قبلا شنیده شده از زبان صادق آقاجانی ٬ در واقع همان روایت دولتی حادثه ی گاشربروم است . روایتی که می خواهد بر تمامی زمینه ها و علت های اصلی بروز حادثه سرپوش بگذارد . روایتی که سعی می کند عملکرد و تصمیم اشتباه و غیر مسئولانه ی محمد اوراز را به عنوان سرپرست تیم صعود در برنامه گاشربروم نادیده بگیرد . روایتی دولتی که حنای واژه ها و کلیشه هایش برای قهرمان پروری و حماسه سازی های آن چنانی ٬ دیگر رنگی ندارد! روایت و تفکری منحط در کوه نوردی دولتی که می تواند زمینه ساز خطرات و حوادث بیشماری در حال و آینده ی کوه نوردی این سرزمین باشد !

 

 

 

 

 

 

و با آغاز نمایش فیلم صعود ٬ مهدی اعتماد فر ( نفر اول سمت راست ) توضیحات لازم را برای حاضرین ارائه می داد . سالن انتخاب شده ٬ بسیار کوچک و کم ظرفیت بود و تعدادی از دعوت شدگان روی زمین نشسته بودند . سیستم صوتی ـ تصویری ابتدائی و ضعیف این سالن موجب شد گزارش مهدی اعتمادفر با نازل ترین کیفیت ممکن انجام شود و تذکرات متوالی او به متصدی دستگاه نمایش برای بالا بردن درجه ی صدای فیلم ٬ تا پایان گزارش همچنان ادامه داشته باشد . سالن انتخاب شده ی فدراسیونی ها ( کاملا برخلاف سالن محل برگزاری جلسات انجمن کوه نوردان ) هم کثیف بود و هم آلوده . به یقین ٬ حسین رضائی تا پایان عمر آن پیچ و تاب ها و آن واکنش خنده داری را که در پشت تریبون ٬ وقتی حضار او را از صعود (!) سوسکی بزرگ از یقه ی پیراهنش آگاه کردند  فراموش نخواهد کرد .حضور سوسک ها در ضیافت بزرگ آدم های کوچک ٬ شکوه شب فراموش نشدنی متولیان دولتی کوه نوردی ایران را تکمیل کرده بود !! 

..............................................................................

پی نوشت :

بعد از پایان جلسه ٬ قدم زدن در پیاده روهای تاریک و خلوت شهر را به هر چیز دیگری ترجیح می دهم . بـــرگ هائی رویــش سبز خویـــش را در شب آغــــاز کـــرده بـــودنــــــد . با شب و برگ ها به ضیافت  آدم های بزرگ می روم !

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱:٢۸ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢٩ مهر ۱۳۸٦
    پيام ها    +