همه ی چشم ها به نانگاپاربات

 

"... تومک جزئیات بیشتری از صعود خود را در یک پیام صوتی به زبان لهستانی از کمپ اصلی منتشر کرده . او گفته دو تلاش به سمت قله داشته اند. در روز اول دچار خطای دید در فاصله با قله شده اند و خیال می کرده اند که قله نزدیک تر از فاصله واقعی است . آنها به چادر خود برای غذا و آب برمی گردند و روز بعد تلاشی دیگر را آغاز می کنند. بعد از ترک چادر در ساعت 3 صبح ، ساعت 11 به گردنه در ارتفاع 7800 متری می رسند. از آن نقطه مسیر به سمت قله قابل دسترسی بنظر می رسیده اما شرایط جوی خطرناک بوده ، وزش باد ، ابر و بارش برف نیز آغاز شده . تومک تصور می کند حتی اگر موفق به صعود می شدند ، فرود آنها در تاریکی خودکشی بوده ، هنگام برگشت از ارتفاع 7800 متری ، هر دو شب سختی را در یخ زدگی و رطوبت در کمپ 4 سپری می کنند. روز بعد به فرود خود به سمت کمپ اصلی ادامه می دهند ، برنامه آنها استراحت ، تجدید قوا و چند روز بعد تلاشی دیگر برای حمله به قله بوده . موقع پایین رفتن در ارتفاع حدود 6608 متر هم سطح با گانالوپیگ ، آنها از روی پلی برفی روی یک شکاف یخی عبور می کنند ، پل تحمل وزن تومک را نداشته و او حدود 40 متر(قبلن عنوان شده 50 متر) به درون شکاف سقوط می کند. تومک گفته : " نوعی ماجراجویی بود ، عضلات دور رانم دردناک شده بود ، همچنین به احتمال زیاد یکی از دنده هایم شکسته ، 6 انگشت پایم یخ زده و امیدوارم که نیاز به قطع آنها وجود نداشته باشد... "

 

متن کامل و آخرین اخبار نانگاپاربات در وبلاگ گل کوه

 

 

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۸:٢٢ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢ بهمن ۱۳٩۳
    پيام ها    +