فاجعه ی دیزین : دیدگاه کیومرث کاویانی

" من به عنوان یک مطلع از ماحرای بهمن 88 با شما دوستان صحبت می کنم چون در ان موقع یکی از اعضای هیئت مدیره وقت بودم که برسر اجرا و برگزاری این دست برنامه ها که از خیلی قبل یعنی از تابستان 88 جان این افراد (اعضای موسوم به آزمایشی) را به خطر می انداختند با برخی که خود را ناجی کوه نوردی باشگاه دماوند می دانستنذ اختلاف شدید داشتم که حتی بروز این اختلاف ابتدا استعفا از مدیریت باشگاه تا استعفا از کل باشگاه که این دومی مورد موافقت قرار نگرفت منجر شد . متاسفانه همه به دنبال مقصر حادثه در روز واقعه می گردند در حالی که بستر اصلی ان پیش از ان روز شکل گرفته بود و حتی می بایست در تابستان دماوند که یک نفر از این افراد رو به مرگ افتاده بود و سرپرست تیم ازمایشی تقاضای هلیکوپتر برای نجات کرده بود یا در یخچال های حصار چال در مسیر ی انحرافی برگشت از قله علم کوه که چند نفر به بهانه آموزش یخ وبرف نزدیک بود کشته شوند در تمامی این فرایند به اصطلاح آموزشی دست چند نفر در کار بود وبا قدرت مافیایی که در باشگاه ایجاد کرده بودند به بهانه آموزش به دنبال کسب قدر ت و درامد برای خود بودند وتا امروز بعد از حادثه بهمن خود را پنهان کرده اند."
 
 
 
 
از بخش کامنتینگ وبلاگ
 
 
 
 
 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱٠:٠٩ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱٩ اسفند ۱۳٩۳
    پيام ها    +