باشگاه اسپیلت و فرهنگ صعود قله به هر قیمت ممکن !!

نگاهی به گزارش یکی از برنامه‌های رسمی باشگاه اسپیلت ... که به تازه‌گی اجرا و در سایت رسمی این تشکل منتشر شده است ... نشان می‌دهد که حاکمیت تفکر "صعود قله به هر قیمت ممکن"  چگونه می‌تواند برنامه‌ای ساده و تابستانی را به مرز آشفته‌گی و احتمال حادثه و خطر برساند.

نشان می‌دهد که هنوز هم در گروه‌ها و باشگاه‌های کوه‌نوردی ( و بعضا پر ادعا !! ) توجه به آموزش‌ها و بنیان‌های علمی و فنی این ورزش چندان جدی گرفته نمی‌شود و در مثال ... سرپرست تیمی 20 نفره در برنامه‌ای رسمی و تشکیلاتی به ساده‌گی می‌تواند از گم کردن مسیر در روزی روشن و تابستانی بنویسد!! ... و آن همه دانش و تجربیات مسیریابی بوسیله جی پی اس و نقشه‌های توپوگرافی و گوگل ارث و غیره، فقط می‌تواند کشکی باشد برای سابیدن!!

بارها و در همین وبلاگ ، در نقد و نکوهش بی‌مسئولیتی سرپرستان در رها کردن اعضای تیم و آن جنون و اشتیاق رسیدن به قله به هر قیمت ممکن نوشته‌ایم ... اما گویا قرار نیست از حوادث تلخ و مرگبار تاریخ کوه‌نوردی ایران درس و عبرتی بگیریم . فعلا که داریم با خوش شانسی و اقبال از حادثه و تلفات می‌گریزیم!!

 

 

 

 " ...هر چه ارتفاع می‌گرفتیم شیب این دره هم بیشتر می‌شد تا اینکه به دو راهی زیر قله ناظر رسیدیم(ارتفاع ۳۸۰۰ متر). ما به اشتباه به سمت قله هفت سران رفتیم اما بعد از چند دقیقه به اشتباهمان پی‌بردیم و به مسیر اصلی بازگشتیم .ساعت ۱۲:۴۰بود و از آنجایی که تا قله راه زیادی برای صعود داشتیم ، تصمیم گرفتیم یک تیم سرعتی به سمت قله راهی شود...تیم اول متشکل از ۵ نفر به سمت قله و تیم دوم ۱۵ نفر به سرپرستی محسن شاکری به سمت دشت دریوک حرکت کردند . تیم اول درحال عبور از شیب‌های تند دامنه قله بود که یک نفر از صعود به قله انصراف داد و به همراه یک نفر دیگر به سمت دشت دریوک فرودشان را در پیش گرفتند و سه نفر دیگر به صعودشان ادامه دادند ...  ساعت ۱۸:۳۰به دشت رسیدیم و بعد از توقفی کوتاه ساعت ۱۹:۳۰ به پارکینگ رسیدیم که تیم دوم در آنجا منتظرمان بود . 
آنجا متوجه شدیم دو نفری که از تیم ما جدا شده بودند هنوز به دشت دریوک و پارکینگ نرسیده‌اند . ساعت ۱۹:۴۵ به همراه یکی دیگر از همنوردان در پی آن دونفر دردشت دریوک به جستجو پرداختیم. در نهایت ساعت ۲۲:۴۵ با پیدا شدن آن دونفر برنامه پایان یافت..."

 

باشگاه اسپیلت : گزارش صعود ناظر. سرپرست رضا خلیل آبادی

 

 

و در بخش نظرات سایت باشگاه اسپلیت بخوانید:

 بهنام : ۲ نفر از اعضا در مسیر برگشت گم شدند !!
در نزدیکی ساعت ۱۱ هم پیدا شدند !!
حتما وسایل شب مانی وپیداکردن مسیر هم نداشتند .
سرپرست اونوقت کجا بوده … در مسیربازگشت از قله
قله چه ساعتی صعود شده … ساعت ۴
سوالی که هست اینه که جان افراد در این برنامه ها چه اهمیتی داره ؟
آیا به هر دلیلی باید صعود انجام می شده ؟

 

سینا: ... برادر بهتر است افراد منتقد را متهم به ایراد وایجاد حاشیه نکنید .سوالی مطرح شد که بهتر است جوابی مناسب داده شود نه اینکه بگویید افراد خودشون دلشون خواسته بیان و یا اگه توانشون کمه نیان واز این حرفا ….
با تفکر شما هر قیمتی رو برای صعود باید پرداخت کرد چون یه تیکه سنگی اون بالاست که اسمش قله اس واگه نرسیم بهش عملیات شکست خورده
سوال اصلی اینه صعود به چه قیمتی مجاز ؟
آیا شما قانون ساعت ۱۴ رو میدونید ؟
آیا میدانید مسولیت جان همه افراد به عهده سرپرست ؟وکسی ایشون برای نرسیدن به قله مواخذه نمیکنه
چه اصراری به بررسی تمام جوانب به صعود بود؟

 

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ٩:٥۸ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۳ شهریور ۱۳٩٤
    پيام ها    +