خشم طبیعت، زوال آرام اوان

 

روزنامه همشهری در تازه ترین شماره خود با چاپ گزارشی به قلم شیما شاهین فر با عنوان 'خشم طبیعت، زوال آرام اوان' به مشکلات دریاچه اوان در منطقه الموت پرداخته است

روزهایی که بیش از 100 چاه آب در اطراف دریاچه ارومیه حفر شد تا به اصطلاح، کشاورزی رونق یابد، اما در خفا عده ای به نان و نوا برسند، خیلی ها نمی توانستند امروز را پیش بینی کنند.
حالا که سطح آب دریاچه تا نزدیکی های صفر پایین آمده خطر جدی تر احساس می شود، نه فقط برای ارومیه، بلکه برای همه استان های غربی ازجمله قزوین، حالا اما خطری جدی تر این بار در قزوین احساس می شود دریاچه ای که در سینه الموت آرام گرفته کم کم رو به مرگ می رود.
کارشناسی که پیش از این با همشهری صحبت کرده بود، مجموعه ای از علل طبیعی و انسانی را مسبب کاهش آب دریاچه، نشتی آب، پس روی ساحل و تغییرات ماهیتی آب عنوان کرده بود.
موضوعی که نگرانی ها را در خصوص آینده دریاچه دوچندان می کند، روند رو به زوال دریاچه است، چرا که احتمال می رود در آینده ای نه چندان دور، دیگر نگینی بر سینه الموت ندرخشد و فراتر از آن، اقلیم منطقه نتواند پاسخگوی نیاز های سکنه بومی باشد.
اخلال در چرخه حیات
فاطمه محبی کارشناس محیط زیست در پاسخ به این سووال که نابودی احتمالی دریاچه، چه عواقبی در پی خواهد داشت، می گوید: همه ما مثال اثر بال پروانه را شنیده ایم، یعنی امکان ندارد در جایی از دنیا تغییری ایجاد شود و سایر مناطق متاثر از آن نباشد که خاصیت سیال بودن به این اصل منجر می شود، دریاچه اوان، چرخه ای از تبخیر و بارش و مدیریت منابع آبی پدید آورده و در پی آن حیات سکنه شکل گرفته است.
وی ادامه می دهد: اگر فرض را بر نابودی دریاچه بگذاریم، اولین تاثیر تغییرات آب و هوایی، نه فقط در اوان، بلکه در الموت خواهد بود که این تغییرات، حیات گونه های گیاهی، جانوری، محصولات کشاورزی و معیشت را به شدت دچار نوسان می کند، بستر دریاچه که طی این سال ها مملو از خاک و شن شده، درصورتی که از آب تهی شود، یک شرایط بالقوه برای جولان دادن ریزگردهاست، کما اینکه پس از حذف آب از دریاچه ارومیه و زاینده رود این اتفاق را شاهد بودیم.

 

عکس: فرامرز نصیری


 

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ٩:۱٧ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٩ مهر ۱۳٩٤
    پيام ها    +