تلاش برای گذر زمستانی خط الراس اشتر به سکه نو...

 

دوباره بهمن ماه و دوباره تلاش. دوباره بهمن ماه و صدای درون. کوهستان دوباره صدا می کند و ما چه خوشبختیم که این صدا را می شنویم. امسال قرار بود میهمان علم کوه باشیم. همه چیز برای رفتن آماده بود و به رسم پیشکسوتان کوه و عرف و قانون نانوشته ی آنان تصمیم داشتیم برنامه را در بهمن ماه اجرا کنیم. اما انتظار برای هوای خوب به نتیجه نرسید. واقعیت این است ما تعیین کننده قواعد بازی نیستیم  و این کوه است که تعیین می کند چه کسی در چه زمانی آنجا باشد. به دنبال رویای دیگری می‌رویم. رویایی از سال های قبل.

 خط الراس اشتر به سکه نو، خط الراسی بکر و صعود نشده درقلب  البرز مرکزی...

نمی‌دانم با توجه به شرایط و بارش های سنگین اخیر و عدم بارگذاری تا کجای کار می‌توان رفت .

مهم تلاش است و حرکت، تا کجایش مهم نیست...

حریفا! میزبانا! میهمان سال و ماهت پشت در چون موج می‌لرزد

تگرگی نیست مرگی نیست

صدایی گر شنیدی، صحبت سرما و دندان است...

به امید پیش کش تحفه‌ای کوچک در حد بضاعت ناچیزمان  برای کوه‌نوردان بزرگ ایران زمین...

نیما اسکندری-محسن سام دلیری-مهدی الف استوار

 

 از وبلاگ دوبی سل ( نیما اسکندری)

 

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱٠:٠۸ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢۱ بهمن ۱۳٩٤
    پيام ها    +