اليمستان : رويائی از برف و آفتاب و ابر و مه و جنگل ...

 

 

 

 

 

 

 

ميان رفتن و ماندن ٬ روز مردد است . دلبسته ی روشنی خود ...

 

 

 

 

 

 

و عطر اين روزهای جاودانه بر سپیدی برف ها نشسته بود ...

 

 

 

 

 

 

همه چيز پيدا و گم می نمايد . همه چيز نزديک و دست نيافتنی ...

 

 

 

 

 

 

غرق رويا ٬ در نور خورشيد آرميده بود ...

 

 

 

 

 

 

سرشار از شادی زنده بودن برای آن روز ابدی ...( يوگنيو فلوريت )

 

 

 

 

 

 

از ياد برده است ابرها را و در هاله ی بی پيرايه ی خود می درخشد ...

     وبلاگ : برنامه های کوه http://www.parson.persianblog.ir

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱٢:٠۱ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱۱ آذر ۱۳۸٦
    پيام ها    +