برگ هائی از تاريخ کوه نوردی ايران : علی محمدپور !

 

 

 

 

 

قله خله نو  11/4/1343

*سال 1342 ... روز هفتم اريبهشت مهری زرافشان٬ مصطفی ميلانی٬ علی محمدپور ٬ ستاررياضی از سازمان کوه نوردی دماوند و کوه نورد آزاد سحابی به سرپرستی اسمعيل زرافشان از غار چهل چشمه و عباس آباد ديدار نمودند ... روز هفتم آذرماه مهری زرافشان٬ مصطفی ميلانی٬ علی محمدپور ٬ ستاررياضی٬ و کوه نورد آزاد سحابی ٬ به سرپرستی اسمعيل زرافشان به قله الوند صعود کردند .

*سال 1343 ... روز اول سال ٬ کوه نوردان سازمان دماوند حسين بذرافشان ٬ حسين خراطی ٬ علی محمدپور ٬ ايرج ميوه ای ٬ و ... از غار چنگوله ی اصفهان ديدن نمودند ... روز ۲۲ خرداد ديدار از غار يخ مراد ...

 

 

 

 

 

قله الوند 7/9/1342

 

 

 

 

 

قله کهار دهه 40

*در بهمن سال 1346 جليل انفرادی ٬ اصغرملک زاده و محمدپور به سرپرستی بهمن شهوندی گروه صعودهای زمستانی را که از سازمان های مختلف کوه نوردی تشکيل شده بود ٬ بنيان نهادند و تا سال 1349 اين گروه به فعاليت خود ادامه داد .هيات گروه صعودهای زمستانی که به همت بهمن شهوندی ٬ کانون کوه نوردان تهران و ديگر کوه نوردان توانمند شکل گرفت در راه صعودهای زمستانی گام های مهمی برداشت . می توان گفت با چنين صعودها ٬ تحول بزرگی در ورزش کوه نوردی کشور رخ داد .

 

 

 

 

 

قله دماوند 18/4/1345

*سال 1355 ... تيم مشترک کوه نوردان ايران و ژاپن به سرپرستی تيمسار محمد خاکبيز و عضويت مختار مهدی زاده ٬ علی محمدپور ٬ قاسم دادفرمای ٬ يوسف هندی ٬ بهزادی ٬ محمد جعفراسدی ٬ جلال رابوکی و ولفگانگ گورتر عازم صعود به قله تيز و يخ زده مانسلو شدند . محمد جعفر اسدی از ايران پرچم کشور خود را برفراز قله برافراشت .

* سال 1346: اولين صعود زمستانی به قله سبلان . سال 1353 : اولين صعود زمستانی دماوند مسير شمال شرقی . سال 1354 : اولين صعود زمستانی قله دنا . سال 1357 : اولين صعود زمستانی قله اشتران کوه

* ...

 

 

 

 

 

و آخرين حضور ... مراسم روز جهانی کوهستان ( سه شنبه ۲۰/۹/۸۶)

ياد و خاطره اش گرامی بـــاد !

 

منبع نوشته ها : کتاب تاريخ کوه نوردی ايران و روزشمار تاريخ کوه نوردی و غارنوردی ايران ( داود محمدی فر ـ محمد ابراهيمی )

 

....................................................................................................

پی نوشت :

علی محمد پور ٬ انسانی شريف و کوه نوردی بسيار توانمند بود . نوشته های بالا ٬ بخش هائی از روايت رسمی ــ و البته بسيار ناقص ــ تاريخ کوه نوردی ايران در باره ی اوست . اما زندگی پربار ورزشی او ٬ نکات ناگفته ی ديگری هم دارد . نکاتی که در فرهنگ روايت های رسمی ٬ عادت و تمايلی برای شنيدن آنها وجود ندارد و با سعی و تلاش در پنهان کاری و فراموش کردن ٬ با انبوهی از نام ها و آمارها می خواهد واقعيتی به نام تاريخ را برای ما شکل دهد !! اکنون و بعد از مرگ او ٬ باشگاه دماوندی ها بار ديگر فرصت طلبی خود را آغاز کرده اند و در قالب متن های تسليت ٬ او را دماوندی می نامند و می خواهند اين چهره ی برجسته و قابل احترام کوه نوردی ايران را به خود منسوب کنند . اما واقعيت اين است که فعاليت های محمدپور فقط در سال های دهه چهل در قالب تشکيلات دماوندی ها بود و بعد از آن به دنبال توهين و فحاشی رکيک و زننده ی فرخ رحمدل ( از موسسان تشکيلات دماوند) آنجا را برای هميشه ترک می کند و دماوندی ها تا ساليانی همچنان از او با عنوان عضو اخراجی نام می بردند . در سال های نيمه دوم دهه ی شصت ٬ به همراه مرتضی دزفولی ٬ حسين رضا دوست و مهرداد شعارنوبری (اعضای باشگاه دماوند ) در جهت احيا و بازسازی چهره ی مخدوش شده ی محمدپور نزد نسل جديد اعضای تشکيلاتی دماوند ٬ برای گفت و گو و مصاحبه به منزل او رفتيم . ديداری بسيار خاطره انگيز و فراموش نشدنی ... با چنان آرامشی از تمامی آن رنج ها و تحقيرها و توهين ها سخن می گفت که ... می خواستيم ارزش های شخصيتی و ورزشی او را برای کوه نوردان جوان دهه شصت روايت کنيم و بعدها که با روحيه ی بخشنده و بزرگوار خود به دعوت هامان برای حضور در جلسات و شنيدن گزارش برنامه های شاخص پاسخ مثبت می دهد ٬ برای فرهنگ منحط و حاکم ٬ برای آن فحاشان و پرونده سازها و ... راهی جز سرافکندگی و شرمساری و خاموشی باقی نماند . زندگی و کارنامه ی علی محمدپور ٬ تجربه ای سربلند بود !

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱٠:٢٢ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٤ دی ۱۳۸٦
    پيام ها    +