بررسی نقش ارامنه در کوه نوردی کشور

 

 

 

 

 

عباس محمدی ـ سورن سپانيان:

« ايرانيان ارمني با وجود آنکه درصد کوچکي از کل جمعيت کشور را تشکيل مي دهند، اما در زمينه هاي گوناگون جامعه ايراني حضور و تاثير چشمگير داشته اند. هر ايراني ساده، در محله خود يا کمي دورتر، يک صنعت گر (تراشکار، مکانيک و...) ماهر ارمني مي شناسد که در حرفه خود استادانه کار مي کند و زبانزد ديگران است...از نخستين کوه نوردي هاي ورزشي که سابقه آن را در ايران داريم، کوه روي هاي سمبات سرکيسيان (متولد 1270 خورشيدي در تفليس) است که پس از مهاجرت به ايران به کوه نوردي پرداخته است. آغاز ورزش اسکي در ايران با نام ده کوچک و ارمني نشين تلو در شمال شرق تهران (جاده لشگرک) پيوند خورده است. طبق نوشته هاي محسن محسنين، دکتر عبادالله بصير که از مبلغان و پايه گذاران ورزش هاي نو در ايران بوده است، پس از آنکه تحصيلات خود را در فرانسه به پايان مي رساند و در سال 1316 خورشيدي به کشور بازمي گردد، طريقه ساخت چوب اسکي را به دو کارگر مجار نجاري صدري در خيابان لاله زار ياد مي دهد. او به همراه چند نفر از دوستان براي اسکي به تپه هاي تلو مي رفتند، و کم کم اين نقطه به پيست تلو يا پيست لشگرک معروف شد و بسياري از اسکي بازان تهران در روزهاي تعطيل به آنجا مي رفتند...»

ادامه ی اين تحقيق تاريخی و ارزشمند را می توانيد در لينک زير بخوانيد:

http://www.etemaad.com/Released/86-10-27/267.htm

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱۱:۳٢ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٧ دی ۱۳۸٦
    پيام ها    +