حکايت اين کاسه های داغ تر از آش در کوه نوردی ايران ...

«امروز ایمیلی را دریافت کردم که در آن یکی از دوستانم از من راهنمایی حقوقی خواسته بود. از خواندن موضوع خواسته او به‌قدری ناراحت شدم که احساس کردم قرن‌ها از آن چه فکر می‌کردیم عقب هستیم عقب مانده‌ایم و سعی می‌کنیم در همین عقب‌ماندگی خود دست و پا بزنیم و باز هم عقب‌تر می‌رویم. شاید پرسش حقوقی این دوست ما به نظر خیلی از مردم و خود ایشان پرسشی عادی برسد و دقیقا همین امر است که عادت ذهنی ما را به قبول برخوردهای غیرانسانی نشان می‌دهد و عمق ماجرا هم در همین‌جا است. گویا یک گروه کوه‌نوردی پس از بارها بررسی و بالا و پایین کردن موضوع به این نتیجه رسیده که عضو زن بذیرد!  این گروه که تاکنون موفق نشده در کوهستان بین اعضای ذکور محترم خود  و  بانوان منتسب به ایشان حصار یا میله آهنی بکشد و یا دری را در ورودی کوه‌ها به عنوان در ورودی آقایان و بانوان بسازد - و شاید اگر به اندازه نیروی انتظامی قدرت داشت چنین کاری را حتما می‌کرد - بالاخره فهمیده است که سنگین‌تر خواهد بود اگر حضور بانوان را به رسمیت بشناسد.  یعنی جدایی جنسیتی در کوه نوردی باز هم با شکست مواجه شده همان‌گونه که این جدایی‌ناپذیری از سال 57 تاکنون همه تلاش‌ها را نقش بر آب کرده است. اما این آقایان با همکاری تعدادی از بانوان که حالا به هر قیمتی می‌خواهند در کنار دوستان و همسران خود باشند، ایده‌ای را در سر پرورانده‌اند که تاکنون هیچ مرجع رسمی ورزشی چنین ایده‌ای را ابراز نکرده و جرات چنین توهینی را نسبت به ورزش‌کاران زن نداشته است...»

ادامه ی مطلب را در وبلاگ مهری جعفری بخوانيد :

بی هيچ ترسی از جاذبه زمين http://www.law-lit.blogfa.com

  

به نظر کلاغ ها ... تشکل کوه نوردی مورد نظر در يادداشت اعتراض آميز مهری جعفری ٬بايستی برای اين نگرش و تصميم توهين آميز نسبت به بانوان کوه نورد ــ که از آنان می‌خواهد اگر قصد عضویت دارند باید اجازه همسر و یا پدر خود را آن هم پس از تنظیم در دفترخانه اسناد رسمی تحویل دفتر گروه دهند ــ  در مقابل افکار عمومی جامعه کوه نوردی ايران پاسخ گو باشد . البته مهری جعفری در يادداشت خود اشاره ای به نام اين گروه کوه نوردی نکرده است اما حدس می زنيم تشکل مورد نظر ٬ خانه کوه نوردان تهران باشد . آيا اين حدس اشتباه است ؟

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱٢:٠٢ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢ بهمن ۱۳۸٦
    پيام ها    +