برگ هائی درخشان در تاريخ کوه نوردی ايران !

...يکي از کارهاي فني و دشوار که سال ها ذهن کوه نوردان ايراني را به خود مشغول کرده بود، صعود ديواره شمالي علم کوه در زمستان بود. پس از چند تلاش ناموفق در سال هاي گوناگون، يک گروه از کوه نوردان با تجربه گروه کوه نوردان آرش، خانه کوه نوردان تهران و چند نفر ديگر در بهمن ماه 1369 به منطقه رفتند. ايشخان ابراهيمي مسيحي از سنگ نوردان با پشتکاري بود که نزديک به يک سال، تمرين هاي بسيار براي کار زمستاني روي ديواره علم کوه کرده بود و از اميدهاي گروه مشترک براي صعود بود. در يکي از حمله ها به ديواره، او به همراه ابراهيم بابايي و محمد نوري (هر سه از گروه آرش) يک شب ماني سخت روي طاقچه بالاي کلاهک دوم مسير آرش داشتند. (8/11/1369) متاسفانه در آن شب، ايشخان دچار سرمازدگي شد که بعداً به قطع انگشتان پا و چند انگشت دست اش منجر شد. اگرچه هر سه نفر يادشده، روز پس از آن شب ماني به علم چال و سپس رودبارک برگشتند، اما محمد نوري چند روز بعد به علم چال برگشت و سرانجام به تنهايي ديواره را صعود کرد. همان گونه که محمد گفته است، تلاش هاي چندين ماهه ايشخان و همکاري او از عوامل مهم موفقيت نهايي در کار صعود زمستاني ديواره بود.در برنامه نخستين گشايش مسير روي ديواره علم کوه در زمستان نيز يک ايراني ارمني نقش مهم داشت؛ آرا مگرديچيان (از باشگاه سيپان و همکار گروه کوه نوردان آرش) کسي بود که در باز کردن مسير انجمن در زمستان 1379، به همراه رامين شجاعي بيشترين زمان را روي ديواره صرف کرد...

از قسمت پنجم مقاله ی : ردپای ايرانيان ارمنی در کوهستان ( عباس محمدی ـ سورن سپانيان)

روزنامه اعتماد ۳/۱۱/۸۶ http://www.etemaad.com/Released/86-11-03/267.htm#64718

عکس از وبلاگ نوپتسه

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ٩:٥۱ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۳ بهمن ۱۳۸٦
    پيام ها    +