سپیده ...

   

سپیده بر رخ سنگ

                           لبخند می زند

همراه  نفس هایم

هوای تازه می روید .

لبخند سپیده

تنهائی ام و زمین را

                         روشن می کند ...

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱٢:٥٤ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٢ خرداد ۱۳۸٧