گرده آلمانها ٫ بابک ضيا ٫ حربه تهرانی ها و پوشک بچه و باقی قضايا !!

وبلاگ انجمن کوه نوردی دانشگاه پلی تکنيک تهران به تازه گی اقدام به انتشار مباحث و نقدهايی در رابطه با صعود قله ی علم کوه از طريق گرده آلمـــــانها  ٫ که چندی پيش توسط  اعضای اين گروه صورت گرفت ٫ نمـــــــــوده است . نامه ی جالب و خواندنی ميثم خوش قدم  ـ مسئول سايت پايگاه اطلاعاتی کوه نوردی ايران که خود نيز در اين صعود شرکت داشته ـ در يادداشت دوشنبه ۲۸/۶/۸۴ اين وبلاگ آورده شده است . متن نامه ی ميثم در پاسخ به اظهارات بابک ضيا چنين است :  

 

 .................................................................

 

کوهنوردی مساوی است با غرور

 

آقای احمدی

سلام

در ارتباط با گزارش برنامه گرده آلمانها لطفا این مطالب را در وبلاگ دانشگاه منعکس کنید

 

مدتی است که با اینترنت و تکنولوژیهای قرن جدید با کوهنوردان سایر شهرها و کشورها ارتباط بر قرار می کنم و حتی توانسته ام با آنها به کوه بروم. با سبک و روش های کوهنوردی هر شهر ، خصوصیات اخلاقی خوب و بدشان آشنا بشم. در این میان از آنجا که با کامپیوتر ارتباط دیرینه ای دارم سبب شده که با تاسیس سایت ها و وبلاگ های مختلف بیش از پیش با حقایق جالبی آشنا بشم.

 

متن زیر را در جواب به مطالبی که از طرف آقایی به نام بابک ضیاء در وبلاگ دانشگاه امیرکبیر آمده است بیان می کنم . ممکن است بپرسید که دانشگاه امیر کبیر به من چه ربطی دارد ، از آنجایی که آقای ضیاء در نوشته هایشان از دانشگاه امیر کبیر به عنوان عضوی از مجموعه کوهنوردی  یاد کرده اند ، از آنجا که از فرهنگ غلط و مرگباری که گریبانگیر کوهنوردان این مرز و بوم است یاد کردن و با پاره کردن حنجره خود ،تصمیم گرفتند سکوتشان را بشکنند و از من یا (من و آقای عرب) به عنوان (اضافه بر خودشان) یادکردن و یا درجایی که فرموده اند (کسی که صلاحیتش مشخص نیست) و در آخر به عنوان کسی که در این برنامه قسمتی از کار فنی را برعهده داشته و در برنامه گرده آلمانها شرکت کرده و یا حداقل به عنوان عضوی از همان جامعه کوهنوردی که مثال زده اند ، ایشان را به شنیدن این مطالب دعوت می کنم.

گرچه این مطالب را بارها به افرادی همچون آقای ضیاء گفته ام و خوب می دانیم عکس العملشان و برخورد و جوابشان به صحبت های من چی است ، اما باشد که صالح گردند.

 

آقای عزیز من شما را ندیده ام، تنها از دوستانم در دانشگاه امیر کبیر پیرامون اوصاف شما مطالبی را شنیده بودم ، اما گویا آن طور ها هم که از شما تعریف می کردند ، شایسته تقدیر نیستید.

 

با وجود افرادی چون شما و با این طرزفکر است که کوهنوردی ما و این جامعه ای که نام می برید ، به برگ ، برگ زرین افتخاراتش افزوده می شود.

 

1- ملاک شما برای تشخیص صلاحیت یک فرد چیست . به مطالب زیر دقت کنید:

 

اول يک برنامه فني مي گذاريم (مثل گرده) بعد شروع ميکنيم به رايزني با اشخاص براي قبول مسئوليت برنامه مان. در درجه اول سراغ خوديها مي رويم و وقتي قبول نکردند سراغ بقيه. مهم نيست نشناسيمشان. مهم نيست حتي يک تجربه عملي با او نداشته باشيم. تلفني هماهنگ مي کنيم فوقش شب قبل در پناهگاه سرچال يک جلسه مي گذاريم و مفاهيم را مرور مي کنيم. راستي فکر مي کنيد چرا بابک ضياء مسئوليت قبول نکرد؟

 

برای هر برنامه ای باید فرد را بشناسیم . آن هم آن شناختی که از مطالب شما بر می آید ، گویی قصد دارید یک مسیر 5.14 را در طی 1 ماه برای اولین بار باز کنید.

مگه بچه های دانشگاه تهران که در منطقه بودند و به کمک مربی به گرده صعود کردند ، مربیشان را شناخته بودند و تجربه عملی با او داشتند.

اگر ما تلفنی هماهنگ کردیم ، که نکردیم (از طریق اینترنت هماهنگ کردیم) و یا شب قبل در پناهگاه سرچال یک جلسه می گذاریم و مفاهیم را مرور می کنیم ، بهتر از بچه های تهران هستیم که گره زدن هم بلد نبودند. من در جلسه توجیهی مربی بچه های دانشگاه تهران شرکت کردم که شب قبل از صعود گرده در علم چال برگزار شد. چند نفر از اعضای تیمشان ، فقط به خاطر اینکه مربی در نظر داشت صعود دو نفر همزمان را با کمک جی جی آن هم به افراد تازه کار یاد بدهد و تازه جی جی هم به همراه نداشتند و از چند کارابین و گره گاردا و غیره استفاده می کردن ، ترسیدند و در برنامه گرده شرکت نکردند.

 

سنگنوردی بچه بازی نیست

از آنجایی که این جمله را توهینی به خودم و آقای عرب می دانم مطالب زیر را می نویسم.

 

اگر سنگنوردی بچه بازی نیست ، پس لطفا دست خود را از وسایل کوهنوردی دور نگه دارید، چرا که صندلی ، پوشک نیست ، کارابین و میخ و چکش ، وسایل بازی شما نیستند.

 

با کوهنوردي، سنگنوردي کسي تقويت نمي شود. سنگنوردي تمرينات ويژه مي خواهد. سنگنورد بايد هفتگي تمرين کند و حتي از کوهنورديش هم بزند تا در اين زمينه پيشرفت کند. سنگنورد بايد هفته هاي متوالي مفاهيم و تکنيکهاي سنگنوردي و استفاده از ابزار را تمرين کرده باشد و آنها را ملکه ذهنش کرده باشد. همطناب فقط يک اصطلاح نيست. يک اصل است. يعني اينکه دونفر و يا سه نفر دهها بار بايکديگر تمرين کرده باشند و بتوانند با تکانهاي طناب با همديگر سخن بگويند. کداميک از 4 نفر گرده نورد طبق معيارهاي خودتان همطناب بودند؟

 

کدامیک از 4 نفر گرده طبق معیارهای خودتان همطناب بودند؟

 

دوست عزیز لحن صحبت شما کامل بیان می کند که شما به چه میزان از اینکه این برنامه با موفقیت انجام شده ناراحت و عصبانی هستید. شما چطور به خودتون اجازه می دهید مفاهیم سنگ نوردی را به دیگران یاد بدهید. یادتون باشه که دو نفر از همین چهار نفر همدانی هستند. بر کسی پنهان نیست که کوهنوردان همدانی چه از نظر قدرت و نیروی بدنی و چه از نظر فنون و  تکنیک های سنگ نوردی شهره آفاق هستند. خیلی بدم می آید که یک نفر تعصب زیادی به شهر خودش داشته باشه ، و این گونه هم نیستم اما ، اگر کوهنورد فنی بودید می دانستید که همدان بیشتر از کل فدراسیون و جمیع سایر شهرهای کشور فقط مربی درجه 3 دارد.

 

کما اینکه به لطف شما تهرانی های عزیز ، هر چه بیشتر موانع در کسب این مدارج گذاشته می شود ، اما آب راه خودش را به جویبار پیدا می کند.

 

در پایان صحبت هایتان صحبت از عدم معذرت از حرف های زشت تان و برخورد بدتان فرمودید که آن را به حساب شما می گذارم ولی من از شما بابت حرف های تندم معذرت می خواهم.

 

بارها گفته ام و بازهم مي گويم. هرگز در قبال سنگنوردي بي دليل شانه از زير مسئوليت خالي نکرده ام. هر پلي تکنيکي قصد سنگنوردي دارد بسم الله. يک شرط دارد. يک برنامه ريزي پيوسته و سه ماهه براي شروع نياز دارد.

 

در عرصه جدید و کوهنوردی نوین کشورمان ، خیلی چیز ها تغییر کرده است.

در گذشته فرد برای اینکه مطلبی رو از مربیش یاد بگیره باید کلی ، ناز و قمزه استادش رو می کشید ، سالیان زیادی سپری می شد تا یه چیزایی یاد بگیره . در آخر هم فوت کوزه گری رو استاد به شاگرد یاد نمی داد.

به قول یکی از پیش کسوت ها ما ذره ذره یادگرفتیم ، ذره ذره هم یاد می دیم.

ولی کوهنوردی نوین جایی برای این افراد باقی نگذاشته است ، چرا که با گسترش اینترنت و سایر وسایل ارتباط جمعی شما می توانید از آخرین تکنیک ها و فنون رایگان بهره مند بشید ، نگاهی به سایت های خارجی و سایت زیر دلیل بر این مدعا است. http://www.persianebuy.com/mountain/index.aspx 

برگزاری کلاس های مجازی و محاوره ای همگی فناوریهای جدیدی می باشد که به گسترش علوم کمک کرده است.

اما در این میان ، مربیان قدیمی از اینکه می بینند ، هر روز شاگردانشان کمتر می شوند ، از اینکه شاگردشان مطالبی را که آنها در طول سالیان دراز با مشکلات فراوان دست یافته اند ، به راحتی دست پیدا می کنند. از اینکه افراد مطالب جدید یادمی گیرند که مربیان تنها همان فنون قدیمی را بلد هستند بسیار عصبانی می شوند و گاهی وقت ها واکنش هایی همچون آقای ضیاء انجام می دهند.

 

هربار با مربی خودم راجع به صعود دیواره علم کوه صحبت می کردم ، بلافاصله یاد خاطره ای می افتاد و با حوصله تمام آن را تعریف می کرد ، و وقتی هم که دوباره راجع به صعود دیواره سوال می کردم می گفت:

می دونی در شکاف یخچالی چند نفر مردن؟

اصلا اگر توی دیواره همطنابت اتفاقی براش بیفته چه طوری می خوای کمکش کنی.

اگر 100 متر مانده باشه دیواره را تموم کنی و برای همطنابت اتفاقی بی افته بالامیری یا برمی گردی

....

..

.

 

ما که حرفی نداریم خوب بفرمائید چی کار کنیم. 50 هزار تومن می دی میای کلاس یاد می گیری. بفرما این هم 50 تومن ، رفتیم کلاس پس چرا باز ما حمل مجروح را کامل یادنگرفتیم. حالا یادم گرفتیم حالا بریم دیواره ،

مربی - نه حالا اگر یک مشکل ....

 

 

آقای ضیاء در مسند چنین افرادی هستند .

 

در پایان به عنوان کسی که در کوهنوردی با حوادث زیادی مواجه بودم و شاهد مرگ و حادثه افراد زیادی در کوه بودم باید بگم:

 

- طبق تجربیات من تفاوت بسیار فاحشی بین کوهنوردان همدانی با کوهنوردان تهرانی و سایر شهرها وجود دارد.

- از سنگ نوردی نباید بهراسیم ، باید برنامه اجرا کرد تا سنگ نوردی را یادگرفت . دیواره بیستون ، دیواره پل خواب و سایر دیواره های کشور اسامي هستند که در برنامه سالیانه امیرکبیر جايي ندارند.

- اگر با تفکراتی این چنین ، به کار ادامه بدهیم ، دیواره ها هیچ وقت صعود نمی شود. باید شهامت ، قدرت ریسک و امکانات داشت.

- پدر و مادری که به فرزندشان اجازه می دهند ، به صورت حرفه ای کوه برود ، باید این را هم بدانند که در کوهنوردی همیشه درصدی برای مرگ وجود دارد ، با تمام امکانات هم هیچ وقت خطر مرگ صفر نمی شود . برای فتح دیواره ها و قله های بزرگ باید بهایی داد. مطلبی که در بین مردم ما هم خوب جا نیافتاده اين است كه  سقوط ، پاندولی ، ادم ریوی و مغزی و غیره غیر قابل اجتناب است.

- امکاناتی که دانشگاه امیر کبیر دارد (درجای خود و به نسبت جاهای دیگه ممکن است کم باشد)می تواند یک مسیر جدید روی یک هشت هزاری باز کند ، ولی چرا از موقعیت و امکانات خود استفاده نمی کند.

- به راستی چرا در صعود به اورست نیمی از افراد شرکت کننده در برنامه همدانی بودند ، و به راستی چرا همدانی ها تا ارتفاع 7800 بار می آورند ، چرا به خانم ... در صعود به اورست کمک می کنند اما به 7800 که می رسیم ، تهرانی ها بر روی قله می نشینند. چرا ؟

- معضل اساسی در کوهنوردی کشور تهرانی هستند که به خودشان می گویند تهرانی عزیز و به بقیه شهرستانی

تا زمانی که کوه حربه ای در دست تهرانی است از این بهتر نمی شود

...

..

.

درپایان برای همه شما آرزوی موفقیت دارم. همیشه سالم ، سرحال و سر زنده باشید .

میثم خوشقدم 27/6/84

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱۱:٤٢ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢۸ شهریور ۱۳۸٤
    پيام ها    +