صدائی از آخر دنیا : Roland Barthes

 .

 

.

 

.

.

هیچ چیز زخم زننده تر از صدایی نیست که هم دوست داشتنی باشد و هم خسته : صدایی در هم شکسته ٬ رقیق ٬ سرد و بی عاطفه ٬ صدایی از آخر دنیا ٬ صدایی که در اعماق سرد دوردست ها فرو خورده می شود : صدایی در آستانه ی محو شدن ٬ صدایی خسته ٬ در آستانه ی مردن : خستگی پایانی ندارد : آنچه هرگز سر پایان ندارد . آن صدای مختصر ٬ صدای زودگذر ٬ که بخاطر کم یابی اش صدایی کمابیش نادل نشین است ٬ آن پس ماند تقریبا هیچی که از آن صدای دور دوست داشتنی مانده ٬ در ذهنم عایقی عظیم می سازد ...

رولان بارت ( گزیده گویه ها : سخن عاشق)

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱٢:٠۳ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۱۱ تیر ۱۳۸٧
    پيام ها    +