جنگل ابر شاهرود : رویائی دست یافتنی!

.

.

.

.

.

.

.

.

.

راه رفتن روی ابرها ٬ رویایی ست دست یافتنی . بدون جدا شدن روح از بدن می‌شود میان ابرها راه رفت ، خوابید و بر ابر سوار شد. لازم نیست حتما به آسمان بروی. در جنگل ابر ٬ آسمان به زمین می‌آید. از قبل خبر نمی‌کنند. هر وقت دلشان بخواهد می‌آیند هر وقت هم که دلشان بخواهد می‌روند. مجاورت دو ناحیه کم فشار و پرفشار (دشت گرگان و منطقه ابر) باعث شده هر وقت زمین انرژی می‌گیرد ابرها جابه‌جا شوند...

آتش و باد و خاک و آب . شب را هم به عناصر چهارگانه می‌افزاییم. در جنگل ابر هیچ چیز کم نیست. تا صبح بیدار ماندن می‌ارزد برای اینکه تغییر رنگ زمین و آسمان را ببینی . هر چه می‌گذرد نور بیشتر می‌پاشد و ابرها دورتر می‌روند . آفتاب طلوع می‌کند که بگوید قانون زمین هنوز هم بر این سرزمین حاکم است. می‌خواهد به یاد بیاورد که در این سرزمین رویایی هم، شب روز می‌شود و روز شب. از پشت ابرها و کوه‌ها می‌آید و می‌ماند. طلوع که می‌شود پینه‌دوز باد سوزن نگاهت را نخ می‌کند و به شرق می‌برد...

هر لحظه ممکن است حرکت ابرها آغاز شود. مثل خورشید از کنار درخت، ابرها از کنارت عبور می‌کنند. به آرامی و نرمی و زیبایی و کسی باید باشد تا بخوابد و به ابرها نگاه کند .

.
تو مثل ستاره
پر از تازگی بودی و نور
و در دستت انگشتری بود از عشق
و پاکیزه مثل درختی
که از جنگل ابر برگشته باشد...

.

گزارشی از خبرگزاری ایسکانیوز

عکس:اینترنت

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱٠:٤٦ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٧ تیر ۱۳۸٧
    پيام ها    +