نانگاپاربات : تیم ایرانی بر فراز قله !

                                     

                                          

« ...  امروز ساعت 4 عصر ... کاظم فریدیان، سهند عقدایی، حسین ابوالحسنی، لیلا اسفندیاری،احسان پرتوی نیا موفق شدند بعد از بیست و پنج روز تلاش ِ حساب شده بر فراز نانگاپاربات بایستند و در کنارپرچم پرافتخار ایران پرگهر، شعار و خواسته ی خود را با پرچم" نجات رود کارون از آلودگی" به گوش جهان برسانند...گفتنی است که سامان نعمتی از ارتفاع 7800متری برگشته است... »

خبر از : www.iranianchallengers.com

 

..........

 

در سایت ایرانی www.iranianchallengers.com که به منظور معرفی و انعکاس اخبار فعالیت های تیم کوه نوردان اعزامی به قله ی نانگاپاربات ایجاد شده است با تناقضی عجیب(!) مواجه شدیم . از یک سو در متن آخرین خبر قرار گرفته شده در این سایت ـ خبر صعود قله ـ در یک بزرگ نمائی تبلیغاتی ( از نوع دماوندی که حالا دیگر به آن عادت کرده ایم ) نوشته اند : «  امروز ساعت 4 عصر صدای تیم ما، به عنوان اولین ایرانیِان ِ صعود کننده به دومین قله ی سخت جهان  از روی  نانگاپاربات...»  و می خواهند وانمود کنند که تیم شان به دومین قله ی سخت جهان صعود کرده است و از سوی دیگر در همین سایت و در صفحه  معرفی مسیر های صعود و در توضیح مسیر کین شوفر ـ که مسیر صعود تیم اعزامی شان بوده است ـ نوشته اند : « ... مسیری که بیش از همه مسیرها بر روی نانگاپاربات صعود شده است ٬ " مسیر کین شوفر " نامیده می شود . مسیری که در سال 1962 توسط تیمی آلمانی گشوده شد . همانطور که عملکرد بسیاری از کوهنوردان و اکسپدیشن های کوهنوردی در این منطقه نشان می دهد ٬ این مسیر ٬ مسیری امن و قابل پیش بینی می باشد به گونه ایکه برای کوه نوردان با تجربه در حکم  مسیری توریستی بشمارمی رود ... بخش سخت مسیر کین شوفر ٬ شامل نواری صخره ای می باشد که با 60 متر بلندی در ارتفاع 6000 متری قرار دارد. اما حتی همین قسمت هم با نردبان های طنابی       ( Rope – ladder  ) و البته طناب های ثابت گذاری شده برای فرود ٬ امن شده است ...»

سوال این است : با انتخاب چنین مسیری دیگر چگونه می توان از صعود به دومین قله ی سخت جهان صحبت کرد ؟!

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ٦:٤۸ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٧ تیر ۱۳۸٧
    پيام ها    +