مهری جعفری : سازم را کوک می کنم

.

.

.

.

.

.

.

.

« سازم را کوک می‌کنم
درست وقتی که قرار بود در گوشه‌ی دیوار آرام بگیرد؛
و انگار که تارهایش را یکی‌یکی بریده باشند ساکت باشد؛
چون دلنگ‌دلنگ گاه و بی‌گاه آن هم قابل تحمل نبود.

چون ساز من هم مثل صدها ساز دیگر نه تنها با ارکستر رسمی هماهنگ نمی‌شد بلکه آهنگ ناسازگار آن گویی قصد خراب کردن ریتم نواهای رسمی و جدی جاری در کوچه‌ها و خیابان‌ها را داشت.

من باید نواهای آن را با مارش‌های جاری که اجازه داشتند در کوچه و خیابان شنیده شوند هم‌نوا می‌کردم
با مارش‌های عزا، مارش‌های نظامی، مارش‌های ادای احترام و مارش‌های رسمی دیگر؛

این همه طبل و دهل و صداهای بم مردهایی که اصلا با تو شوخی ندارند.

اصلا تحمل صدای زیر سازی را ندارند که آن وسط زوزه می‌کشد و هی تو را یاد ماده گرگ‌های بیابان می‌اندازد.

اما مگر نمی‌شد آهنگی ساخت که کسی را یاد چیزی نیاندازد؟... »

 

.-------------------------------------------------------

مهری جعفری _ شاعر ، نویسنده ، وکیل دادگستری و مربی کوه نوردی _ پس از فیلتر شدن وبلاگ بی هیچ ترسی از جاذبه ی زمین در آدرس اینترنتی جدید خود می نویسد :

http://www.mj.gomaneh.com

 

او همچنین یکی از داوران نخستین دوره جایزه شعر زنان ایران (خورشید) است که دی ماه امسال به پاس بیش از دو دهه حضور چشمگیر زنان ایرانی در عرصه شعر برگزار می شود . معرفی کامل مهری جعفری را می توانید در سایت خورشید بخوانید:

 http://www.khorshidprize.com/article.aspx?id=27

 

  
نویسنده : فرامرز نصیری ; ساعت ۱٢:٥٩ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢ مهر ۱۳۸٧
    پيام ها    +