شیوه ی نگارش کلمات فارسی در وبلاگ کلاغ ها

 

با وجود مشکلات و اختلاف سلیقه‌هائی که هم‌اکنون _ و به شکلی طبیعی _  بر سر شیوه‌ی املای پاره‌ای کلمات زبان فارسی وجود دارد ، خط‌ مشی وبلاگ کلاغ‌ها در موضوعاتی مانند "‌جدانویسی یا بی‌فاصله‌نویسی یا پیوسته‌نویسی‌" کلمات مرکب ، مبتنی بر "‌بی‌فاصله‌نویسی" است:

_ در زبان فارسی، اجزای کلمه‌های مرکب _ ترکیب‌های وصفی یا اضافی _ و آن گونه کلمه‌ها که هر جز دارای معنای مستقلی باشد ... مانند: "کوه" و "نورد" ... جدا از هم نوشته می‌شود. برف‌گیر ... بزرگ‌راه ... چمن‌زار ... خشک‌سالی ... زبان‌شناسی ... کوه‌پایه ... کوه‌نورد ... کم‌برکت ... گیتی‌نورد ... بیابان‌نورد ... صحرا‌نورد

 

_ کمترین انتظاری که در حال حاضر از وبلاگ‌نویسان وجود دارد اتخاذ یک روش واحد در نگارش مطالب‌شان است. دوستانی که برای پیوسته نویسی اصرار دارند و کوه‌نورد را کوهنورد می‌نویسند لاجرم بیابان‌نورد و گیتی‌نورد را نیز بایستی بیاباننورد وگیتینورد بنویسند!!

 

_  یکی از مشکلات جدی پیوسته نویسی ، تغییر شکل اجزای واژه های مرکب و دشوار شدن بازشناسی بعضی واژه ها است . مانند: بلبلزبانی، چربزبانها ، تلخزبانان و ... که در کنار شکل ناخوشایند واژه، گاهی مانع از درست خواندن و فهمیدن نیز می‌شود.

 

_ بی‌فاصله‌نویسی ، راه‌حلی آرمانی میان جدانویسی و پیوسته‌نویسی است. استقلال واژه‌ها را می‌توانیم با جدانویسی و پیوند میان واژه‌های مرکب را با بی‌فاصله‌نویسی نشان دهیم . پیش‌گیری از تلفظ نادرست یکی از بزرگ‌ترین دست‌آوردهای بی‌فاصله‌نویسی به شمار می‌آید.

 

 

و هم‌چنین در وبلاگ کلاغ‌ها: 

 _  "می" همواره جدا از کلمه‌ی پس از خود نوشته می‌شود. مانند: می‌رود ، می‌گردد ، می‌افکند ، می‌دانست ، می‌کند و ...

ننویسیم: میرود، میگردد، میافکند، میدانست، میکند و ...

 

_ هرگاه واژه‌های مختوم به "های غیرملفوظ " با "گان" یا "ها" جمع شوند ، "‌های غیرملفوظ‌" حذف نمی‌شود. بنویسیم : ستاره‌گان ، بنده‌گان ، رونده‌گان و ... ( در نظر بگیرید در شکل حذف "های غیر ملفوظ "در روندگان چه مشکلاتی برای تلفظ و فهم صحیح وجود خواهد داشت) .

 هرگاه با واژه‌های مختوم به "‌های غیرملفوظ " هرگونه پسوند یا واژه‌های دیگر بیاید "‌های غیرملفوظ" حذف نمی‌شود:

تشنه‌/ تشنه‌گی ... وارسته‌/ وارسته‌گی ... زنده‌ / زنده‌گی ... بی‌حوصله‌/ بی‌حوصله‌گی و ...

 

 

پی نوشت:

1_ نگارش صحیح و منطقی زبان فارسی‌، وظیفه و ضرورتی انکارناپذیر برای همه‌ی وبلاگ‌نویسان به شمار می‌آید.

2_ در میان وبلاگ‌های حوزه‌ی کوه و کوه‌نوردی ، وبلاگ کوه‌نوشت‌(‌حسین رضائی) درست‌ترین و پاکیزه‌ترین شیوه‌ی املای کلمات فارسی را دارد.

3_ منابع مورد استفاده برای نگارش این پست:

درست نویسی خط فارسی ... ایرج کابلی

فارسی را از یاد نبریم ... دکتر شهری

غلط ننویسیم ... ابوالحسن نجفی

شیوه نامه ... مرکز نشر دانشگاهی

اصول و ضوابط واژه گزینی ... فرهنگستان زبان و ادب فارسی

دستور خط فارسی ... فرهنگستان زبان و ادب فارسی

راه‌های درست‌نویسی و ویراستاری ... ابوالفتح قهرمانی

 

4_ در باره‌ی "شیوه‌ی تازه‌ی نگارش در زبان فارسی " به تمامی دوستان وبلاگ‌نویس پیشنهاد می‌کنیم مقالات لینک زیر را بخوانند:

http://shamlu.com/odyssey/ecriture

 

 

 

/ 18 نظر / 8 بازدید
نمایش نظرات قبلی
مهناز

درود و سلام استاد نصیری . سپاس فراوان از زحمات جنابعالی که در جهت رشد فرهنگی و ادبی جامعه کوه نوردی هم کوشا هستید . پاینده باشید .

محمد حبیبی

بسیار خوب، و تذکر بجائی است. امیدوارم وبلاگ نویسان عزیز در حد مقدور رعایت نمایند

دیار الوند- بیات

درود و سپاس از حسن نظر حضرت عالی ! در ارائه مطالب گر چه حضورا هم با هم در این خصوص صحبتهایی داشتیم اما بعضی اوقات تنبلی باعث میشه همه چیز رو شلم شوربا بنویسیم بهروز باشی

فانی

البته اینطور نباشد که منبعد هرکس اینگونه ننوشتمتهمبه بیسوادی و نااگاهی شود چنانچه تا بحال این قوانین تغییرات زیادی کرده و گهگاه رعایت همه انها سخت میباشد ! ضمنا دو علامت !! یعنی چی

پیروز

سلام مطلب آموزنده و خوبی است. دغدغه‌ی جنابعالی هم در خور تقدیر است. ولی تجربه نشان داده گیر افتادن نویسنده در وادی ویراستاریِ صِرف باعث بسته شدن دست و پای شخص می شود. ضمن اینکه بسیاری از این قواعد به سلیقه ویراستار یا نویسنده بستگی دارد. مثلن "های" غیر ملفوظ را بسیاری از ناشرین مطرح مثل چشمه‌ی خدابیامرز، حذف نمی کنند وبسیاری دیگر مثل نشر ماهی حذف می کنند. هر دو گروه هم فرهیخته هستند. یا مثلن صدور فعل از مصدر باشیدن که کاربرد آن در زبان پارسی اشتباه ولی بسیار رایج است وحتی بسیاری از مترجمین آثار فلسفی و فلاسفه‌ی ایرانی واژه‌ی باشنده را به جای موجود به کار می برند. البته از برخی از اشتباهات نمی شود چشم پوشی کرد. مثل کلمه گاهاً که سرتا پا ایراد است ولی بسیار رایج.

فرشته

سعی میکنم ازین به بعد درست بنویسم ولی قول نمی دم[نیشخند] یادمه که پیش نویس پایان نامه مو که داده بودم استادم بخونه بیشترین غلطی که ازم گرفته بود مربوط به "می"هایی بود که به فعل چسبونده بودمش...خاطره اونروزا برام زنده شد. به هر حال ممنون....لازمه که به این چیزام پرداخته بشه..این مشکل که حل شد تروخدا یه کمپین(!) فارسی نویسی و استفاده کمتر از کلمه های عربی هم راه بندازین..که همانا بسیار کار واجب و لازمیست....میخواستم بنویسم" اوجب الواجبات " است دیدم خیلی عربی میشه!!!!!!!!!!!!!!

فروود

سلام جناب آقای نصیری عزیز از حسن تعلیل جنابعالی بسیار لذت بردم. البته لطف بفرمائید با توصیح بیشتر و کاملتر در باره ای این کاهلی و تنبلی که گاها بصورت ژنتیک دیده میشود.ایا اختصاصا معطوف به علی جان است یا که تعمیم دارد. گاها در صفتی و یا موردی کاهلی دیده می شود.؟ یا خیر تندرست باشید.

سهیلا مامان درسا جون

چه جالب خوبه که به این نوع نگارش توجه کردین دختر منم کلاس اول بود امسال انشاالله میره کلاس دوم طرز نوشته هاشون با زمان ما فرق می کنه گاهی من خودمم قاطی می کردم که مثلا سپاس گزاری و یا داغدار رو سر هم بنویسیم یا جدا از هم حتی از معلمشون سئوال کردم پاسخ درستی نگرفتم ایشون هم گفتند چرا خودتون رو آزار می دین بچه ها هر چیزی که تو کتابشون نوشته رو یاد بگیرن کافیه چرا کلمات غیر از کتاب رو می خواهید که بنویسه کم کم تو کلاس های بالاتر خودش یاد میگیره ولی این برای من قانع کننده نبود خب خارج از کتاب کلی به دخترم دیکته می گفتم که بنویسه (هر شب) واسه همین باید نوشتن صحیح کلمه رو می دونستم نهایتا اینجا رو که خوندم خوشم اومد حتما به سایت های دیگه هم سری می زنم تا راهکار درست نوشتن کلمات رو یاد بگیرم کلاس درسای من به "می" که از فعل می اومد "می" کاری می گفتن یعنی "می" که با اون یه کاری انجام می شه و همیشه جدا از کلمه نوشته می شه و "هـ" غیر ملفوظ هرگاه پایان کلمه ای که به "هـ" ختم شده " گی" یا " گان" قرار بگیره "هـ" حذف شده بجای آن "

الهام شنیتی

سلام.امسال کتاب سوم ابتدایی تغییر کرد.در آموزش و پرورش به شیوه ی صحیح نوشتن لغت توجه دقیقی می شود و از تمام منابع معتبر و اساتید زبان فارسی کمک گرفته می شود. ولی این آموزش ها یا فرمایشات شما متفاوت است.لطفا نظری بر کتاب های درسی بیندازید.

مهدی زارعی

باسلام وسپاس،تا بند آخر نوشته های شما کاملاصحیح بود؛اما باید در مورد بند آخر یادآوری کنم که بسیاری از این واژه هاریشه ای کهن دارد که به مرورتغییر شکل یافته است.مثلا واژه ی جامه که امروز وقتی با «ان» جمع بسته می شود،به شکل جامگان می نویسیم در اصل جامگ بوده که با«ان»می شده جامگان. لازم به توضیح است که علامت جمع فارسی «ها»و«ان»است و «گان» نیست.