در لحظه

در هیاهوی امواج چشم گشودم

در تصادف بادها

در طنین یک صدف

.

در هیاهوی امواج چشم بستم

در آوار آسمان بر آب

و آوازی در من بیدار شد

که خود دریا را شنیده بود

.

در هیاهوی امواج آواز خواندم

و آن گاه

               دریا

مرا خواند

.

شعر : شهاب مقربین

عکس : فرامرز نصیری

.

/ 7 نظر / 6 بازدید
بهانه

ترکیبی بسیار زیبا برام سئواله که اول عکس رو به نیت شعر انداختید و یا نه به خاطر عکسه شعر پیدا کردید؟

برج سینا !

درنگ...

م

عالی بود تشکر[گل]

بهانه

" سخت آشنا"... جواب خوبی بود خیلی ممنون

حمید

محشر بئد ... خصوصا عکس

سارا

زیباست و حس دریایی داشت