سینما، گستره ی آن چیزهای توضیح ناپذیر

 

بوف: آن‌ها را می‌بینم. آنجا بر زمینه‌ی  آسمان ظلمانی و طوفانی می‌رقصند و رقص شکوه‌مندشان از سپیده‌دم تا دیار ظلمت و ابهام ادامه می‌یابد. باران بر چهره‌شان می‌بارد و شوری اشک‌ها را می‌زداید...

 

گفتار پایانی مهر هفتم _ اینگمار برگمان

 

 

.

/ 0 نظر / 6 بازدید