هنگام عصر...

چه ن جوانه به ره و مه غریب ئه چی زه رده ئه دا لیت
پرشنگی خشه ی ئه بلق ئه کا دوری به ری ریت

 شه ریانه شه مال په نجه له سه ر ره نگی گه ش و ئال
ئیواره یه وا هه لگره سا کوزه یی تازه

 

×××××××××××××××××××××××××××××××××××××××

چقدر زیباست هنگام عصر که نور آفتاب بهت خورده

و تلالو رنگارنگ پولک های روی پیراهنت

 باد شمال با دستاش سرخی گونه هات رو نوازش می کنه

عصر شده کوزه آبت رو بردار


 

عکس: فرامرز نصیری (کردستان)

 

تقدیم به رامیار عزیز با دوستی و احترام

.

 

/ 6 نظر / 4 بازدید
برج سینا!

[گل]

برج سینا!

کردستان ، سرزمین یادها و خاطره هایم...

امیر حسین ناظمی

جالب بود...! و پر از احساس

جمشید واحدی

زیبا بود

رامیار

جناب نصیری زبانم قاصر است از بزرگواریتان اجازه بدهید به احترام این بزرگواری فقط سکوت کنم [گل] فکر میکنم این عکس رو روستای یوزباش کندی گرفته باشید بسیار زیباست و شعر هم بی نظیر است [گل]

فرید

سلام فکر نکنی میترسم کامنت بذارم مخصوصا آمدم تا یک بفرما بزنم منزل خودتان است و قدمتان " سه‌ر چاوان"