باشگاه اسپیلت و فرهنگ صعود قله به هر قیمت ممکن !!

نگاهی به گزارش یکی از برنامه‌های رسمی باشگاه اسپیلت ... که به تازه‌گی اجرا و در سایت رسمی این تشکل منتشر شده است ... نشان می‌دهد که حاکمیت تفکر "صعود قله به هر قیمت ممکن"  چگونه می‌تواند برنامه‌ای ساده و تابستانی را به مرز آشفته‌گی و احتمال حادثه و خطر برساند.

نشان می‌دهد که هنوز هم در گروه‌ها و باشگاه‌های کوه‌نوردی ( و بعضا پر ادعا !! ) توجه به آموزش‌ها و بنیان‌های علمی و فنی این ورزش چندان جدی گرفته نمی‌شود و در مثال ... سرپرست تیمی 20 نفره در برنامه‌ای رسمی و تشکیلاتی به ساده‌گی می‌تواند از گم کردن مسیر در روزی روشن و تابستانی بنویسد!! ... و آن همه دانش و تجربیات مسیریابی بوسیله جی پی اس و نقشه‌های توپوگرافی و گوگل ارث و غیره، فقط می‌تواند کشکی باشد برای سابیدن!!

بارها و در همین وبلاگ ، در نقد و نکوهش بی‌مسئولیتی سرپرستان در رها کردن اعضای تیم و آن جنون و اشتیاق رسیدن به قله به هر قیمت ممکن نوشته‌ایم ... اما گویا قرار نیست از حوادث تلخ و مرگبار تاریخ کوه‌نوردی ایران درس و عبرتی بگیریم . فعلا که داریم با خوش شانسی و اقبال از حادثه و تلفات می‌گریزیم!!

 

 

 

 " ...هر چه ارتفاع می‌گرفتیم شیب این دره هم بیشتر می‌شد تا اینکه به دو راهی زیر قله ناظر رسیدیم(ارتفاع ۳۸۰۰ متر). ما به اشتباه به سمت قله هفت سران رفتیم اما بعد از چند دقیقه به اشتباهمان پی‌بردیم و به مسیر اصلی بازگشتیم .ساعت ۱۲:۴۰بود و از آنجایی که تا قله راه زیادی برای صعود داشتیم ، تصمیم گرفتیم یک تیم سرعتی به سمت قله راهی شود...تیم اول متشکل از ۵ نفر به سمت قله و تیم دوم ۱۵ نفر به سرپرستی محسن شاکری به سمت دشت دریوک حرکت کردند . تیم اول درحال عبور از شیب‌های تند دامنه قله بود که یک نفر از صعود به قله انصراف داد و به همراه یک نفر دیگر به سمت دشت دریوک فرودشان را در پیش گرفتند و سه نفر دیگر به صعودشان ادامه دادند ...  ساعت ۱۸:۳۰به دشت رسیدیم و بعد از توقفی کوتاه ساعت ۱۹:۳۰ به پارکینگ رسیدیم که تیم دوم در آنجا منتظرمان بود . 
آنجا متوجه شدیم دو نفری که از تیم ما جدا شده بودند هنوز به دشت دریوک و پارکینگ نرسیده‌اند . ساعت ۱۹:۴۵ به همراه یکی دیگر از همنوردان در پی آن دونفر دردشت دریوک به جستجو پرداختیم. در نهایت ساعت ۲۲:۴۵ با پیدا شدن آن دونفر برنامه پایان یافت..."

 

باشگاه اسپیلت : گزارش صعود ناظر. سرپرست رضا خلیل آبادی

 

 

و در بخش نظرات سایت باشگاه اسپلیت بخوانید:

 بهنام : ۲ نفر از اعضا در مسیر برگشت گم شدند !!
در نزدیکی ساعت ۱۱ هم پیدا شدند !!
حتما وسایل شب مانی وپیداکردن مسیر هم نداشتند .
سرپرست اونوقت کجا بوده … در مسیربازگشت از قله
قله چه ساعتی صعود شده … ساعت ۴
سوالی که هست اینه که جان افراد در این برنامه ها چه اهمیتی داره ؟
آیا به هر دلیلی باید صعود انجام می شده ؟

 

سینا: ... برادر بهتر است افراد منتقد را متهم به ایراد وایجاد حاشیه نکنید .سوالی مطرح شد که بهتر است جوابی مناسب داده شود نه اینکه بگویید افراد خودشون دلشون خواسته بیان و یا اگه توانشون کمه نیان واز این حرفا ….
با تفکر شما هر قیمتی رو برای صعود باید پرداخت کرد چون یه تیکه سنگی اون بالاست که اسمش قله اس واگه نرسیم بهش عملیات شکست خورده
سوال اصلی اینه صعود به چه قیمتی مجاز ؟
آیا شما قانون ساعت ۱۴ رو میدونید ؟
آیا میدانید مسولیت جان همه افراد به عهده سرپرست ؟وکسی ایشون برای نرسیدن به قله مواخذه نمیکنه
چه اصراری به بررسی تمام جوانب به صعود بود؟

 

 

/ 2 نظر / 99 بازدید
بهنام بختياري

سلام و درود به شما كه اين مطلب رو منتشر كرديد..بنده يه سوالي از جنابعالي كه از كوهنوردان قديمي اين مملكت هستيد دارم؟؟؟آيا قانون ساعت١٤در كوهستان در ايران ساعت ١٥هستش؟؟؟آيا سوال كردن و انتقاد از يك برنامه ساده تابستاني ميتونه دليلي بر توهين و افترا به يك باشگاه و تشكل ورزشي باشه؟؟؟اگر اون ٢نفري كه تواين برنامه بعد از برگشت از مسير قله گم شده بودندمسير رو پيدا نميكردند و پيدا نميشدند ؛ تكليف ١٨نفر ديگه تيم چي ميشد؟؟؟چرا هميشه با يك انتقاد باشگاه اسپيلت منتقدان خودش رو دشمن و ...ميخونه؟؟؟از شما خواهشمند هستم تا در اين رابطه پيگير بوده و مديريت اين باشگاه جواب قانع كننده اي رو براي علاقه مندان به محيط مقدس كوهستان بدهد....چندين نفر بايد تاوان ندانم كاري و سياست غلط صعود قله به هر قيمت رو بدهند؟؟؟

احمد

واقعا خدا به خیر کنه در بخش پیام ها من نظری گذاشتم مبنی بر اینکه : امیدوارم باشگاه اسپیلت دست از این صعود های انتحاری و بی قاعده خودش برداره و برای اثبات خودش چاره دیگه ای کنه و... مسول سایت این حرف من را مصداق بی ادبی میدونه در صورتی که پیام های اعضای تند و تیز خودش که نسبت به منتقدین روا شده رو کاملا درست ارزیابی میکنه و اجازه نشر کامل میده . برداشت و سابقه ای که از حرکات ایشان دارم این است که کسی به هیچ عنوان در سطح ما نیست که بخواهد انتقاد کند (اشاره به سخنان غلامرضا خلیل آبادی ) مسولین باشگاه کلمه انتحاری را مصداق سنخیت نداشتن با ورزش کوهنوردی ورواج فرهنگی غیر اخلاقی میدونن آن وقت هرزه زبانی طرفداران خودشون را مجاز قلمداد کرده و بی هیچ سانسوری منتشر میکنند