دیدگاه: فضای فرهنگی خودشیفته و لاف زن در کوه نوردی ایران

" ... گاشر بروم 1 اما اندوه و شادی را چون فرزندانی توامان به بار نشست . در این کوه ، دو تیم برای کسب عنوان نخستین صعود زمستانه در کنار یکدیگر ، در یک بیس کمپ اما برای دو مسیر متفاوت رقابت و رفاقت می‌کردند . این کوه در اندوهی تراژیک ، تیم بین المللی‌اش را در نزدیکی‌های قله برای همیشه در آغوش خود ماندگار کرد ؛ گرفرید گوشل اتریشی ، سدریک هالن سوئیسی ، و نیسار پاکستانی برای همیشه به زمین مادر پیوستند . با وجود این ، گاشر بروم 1 در حماسه‌ی خود ، به تیم لهستانی با سر پرستی هاجزر اجازه‌ی صعود داد و این تیم در آخرین روز‌های فصل زمستان موفق به صعود قله شد . هاجزر ، همنورد کوکوشکای معروف ، پرورش یافته در فضای کمونیستی کشورش ، اما هرگز اجازه نداد برای این صعود تاریخی جشنی گرفته شود . او از سنت‌های اصیل کوه‌نوردی به مثابه‌ی روش زندگی پاسداری کرد و حرمت رقبای بین المللی‌اش را نگه داشت . کاش ما هم در شرایطی این چنین به توانیم از فضای فرهنگی خود شیفته ( که لاف زنانه همه چیز‌مان را بهتر از همه چیز  جهان می‌دانیم ! ) عبور کنیم و در جهت حفظ حرمت همنورد و هم‌تیمی و هم‌میهن خود به پایکوبی نپردازیم . "

 

عزیز حبیبی در وبلاگ بیواک   http://bivy.blogfa.com

 

 

 

 

/ 3 نظر / 3 بازدید
مهناز

درود فراوان بر شما جناب نصیری گرامی . جای شما و دوستانی که در کافه یلدا حضور نداشتند خیلـــــــی خیلــــــــی خالی بود. کافه کوهی با طعم دیری و یلدا !!!! ( هـــــــــــــــورا هــــــــــــــــورا تهران گردی ) بسیار سپاسگزارم از لطف و محبت شما . به امید دیدار در تهران قدیم .

عزیز حبیبی

سلام جناب نصیری ممنون از توجه شما . باور کنید سطر های آخر مربوط به مقایسه دو تیم را از ترس همان فرهنگ خود شیفته بارها و بارها شخم زده ام و بیش از حد نوشته را سانسور کرده ام . با وجود این هنوز نگرانم . امیدوارم مشکلی پیش نیاید . اما از یک چیز دلم می سوزد و آن اینکه این نوشته را تقدیم کرده بودم به شما ، آنرا نیز سانسور کردم . راستی در پست مربوط به ادونچریسم انسانی - خانم شانون گالپین که تقدیم شده بود به شما، یکی از دوستان در کامنتینگ تعرضی کرده بود که من چند روز بعد پاسخش را دادم . اگر آنرا ندیده اید بد نیست ببینید اما قول بدهید فقط ببینید ! لظفا به آرشیو مراجعه شود ممنون از اینکه نوشته های بیواک را شایسته انتشار در وبلاگ کلاغ ها می دانید .

کامران حسین خانی

درود بر شما جناب نصیری! من ساکن کرمانم و دوستدار کوه نوردی و طبیعت گردی تعریف خوبی ها و به طور کلی، ویژگی های شما رو از دوستان و همنوردان کرمانی که مدتی در تهران ساکن بوده و کوهنوردی کرده اند،بسیار شنیده ام....پیروز و پایدار باشید...اگر گذارتون به این طرف ها افتاد،لطفا بهم خبر بدید(از طریق ایمیل)...به ویژه "جوپار" و کوهستان دوست داشتنی اش